ตอนที่ 527 คุมขัง หรือ ถูกจับกุม

มีบอดี้การ์ดสองคนเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องของยายเฒ่าซือถู

มู่ซินเย่ว์ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ในตอนแรก เธอแค่คิดว่าหญิงชรากลัวเสียหน้าพอ ๆ กับซือถูไห่จึงจ้างบอดี้การ์ดสองคนมาเฝ้าประตูห้องเพื่อแสดงฐานะและศักดิ์ศรี

แต่ในเวลานี้ จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงหญิงชราตะโกนว่า “เปิดประตู” จากข้างใน นอกจากนี้บอดี้การ์ดทั้งสองคนต่างได้ยินอย่างชัดเจน แต่พวกเขานิ่งจนไม่แม้แต่จะกระพริบตา

ยายเฒ่าถูกคุมขัง!

มู่ซินเย่ว์เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

หลังจากแน่ใจว่าเธอได้ยินถูกต้อง เธอจึงก้าวเดินไปหาบอดี้การ์ดทั้งสอง

จากนั้นบอดี้การ์ดทั้งสองถึงจะตอบสนอง พวกเขาพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “คุณนาย”

มู่ซินเย่ว์ขมวดคิ้วและพูดว่า “ฉันคิดว่าพวกนายสองคนไม่หูหนวกก็ตาบอด พวกนายไม่ได้ยินเหรอว่ายายเฒ่าเรียกให้เปิดประตูจากด้านใน?”

เมื่อยายเฒ่าที่อยู่ข้างในได้ยินเสียงของมู่ซินเย่วก็ตะโกนเสียงดังขึ้น “เย่ว์เย่ว์! ฉันเอง! บอกพวกเขาให้เปิดประตูหน่อย! ฉันถูกพวกเขาขังไว้ทั้งวันแล้ว!”

“อะไรนะ!” มู่ซินเยว่ยิ่งเหลือเชื่อ เธอจ้องไปที่บอดี้การ์ดสองคนแล้วดุว่า “พวกนายใจกล้ามากที่กล้าขังยายเฒ่าไว้ข้างใน! ทำไมยังไม่รีบปล่อยนางออกมาอีก!”

บอดี้การ์ดสองคนทำหน้าลำบากใจ หลังจากมองหน้ากัน ก็มีคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “คุณนายครับ นี่เป็นคำสั่งของเจ้านาย พวกเราไม่สามารถขัดขืนได้”

มู่ซินเย่ว์ขมวดคิ้วแน่นและถามว่า “ตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ต้าไห่จะไปสั่งให้พวกนายขังยายเฒ่าไปทำไม? เขาเป็นลูกที่กตัญญูต่อยายเฒ่าที่สุด!”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ที่ซือถูไห่มีทุกวันนี้ได้ก็เป็นเพราะยายเฒ่าทำงานหนักเพื่อให้ซือถูไห่ได้เรียนหนังสือ ให้ซือถูไห่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ จากนั้นซือถูไห่ก็จับพลัดจับผลูกลายเป็นลูกเขยของตระกูลมู่

ต้องขอบคุณยายเฒ่าจริง ๆ ที่ทำให้ซือถูไห่มีทุกวันนี้ได้