ตอนที่ 532 ชอบผู้หญิงคนเดียวกัน

เมื่อได้ยินชื่อ ‘มู่ซย่า’ นัยน์ตาของเยี่ยซือเจวี๋ยสั่นไหวเล็กน้อย เขารีบเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว “หมู่บ้านที่นายไปนั้นมีชื่อว่าอะไร?”

เสี่ยวเป่ยเอ่ยถึงชาวบ้าน เยี่ยซือเจวี๋ยอดไม่ได้ที่จะลดสายตาลงและยิ้มเล็กน้อย

เสี่ยวเป่ยถามอย่างสงสัย “คุณชาย คุณกำลังยิ้มอะไรครับ? หรือว่ามู่ซย่าที่พวกเขากล่าวถึงนั้นคือคุณมู่ที่คุณส่งพวกเราไปคอยปกป้องคุ้มกันงั้นเหรอครับ? คงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกใช่ไหม?”

ริมฝีปากของเยี่ยซือเจวี๋ยโค้งงอเล็กน้อยพลางเอ่ย “นายโชคดีมากได้เจอกับคนภายในหมู่บ้านของมู่ซย่า”

“พระเจ้า!” ดวงตาของเสี่ยวเป่ยเบิกกว้างและเอ่ย “คาดไม่ถึงเลยว่าผมเดินทางไปไกลขนาดนั้นก็ยังได้อยู่ข้างกายคุณมู่”

ซีซีที่อยู่ด้านข้างยิ้มพลางกล่าว “คุณมู่เองก็คอยตามหานายอยู่ตลอด หากมีเวลานายก็ไปขอบคุณหล่อนสักคำและเล่าเรื่องชาวบ้านเหล่านั้นที่นายได้พบให้หล่อนฟังสักหน่อย”

“ครับ!” เสี่ยวเป่ยพยักหน้า หันไปเอ่ยถามเยี่ยซือเจวี๋ย “เช่นนั้นผมไปตอนนี้ได้ไหม?”

เยี่ยซือเจวี๋ยส่ายศีรษะ “วันนี้ที่บ้านของหล่อนมีพิธีการฝังศพ นายไว้ค่อยไปวันอื่นเถอะ ฉันจะนำคำพูดของนายไปบอกกับหล่อนก่อนก็แล้วกัน อาการบาดเจ็บที่ขาของนายยังไม่หายดี ไปทำการตรวจที่โรงพยาบาลของหลัวอี้ก่อน ฉีดยาบาดทะยักสักสองสามเข็ม อยู่พักฟื้นร่างกายกับซีซีสักสองสามวัน พิธีฝังศพของพี่ชายของพวกเธอทั้งสองคน ฉันจะเลื่อนออกไปก่อน รอให้พวกเธอทั้งสองคนหายดี พวกเราค่อยทำพิธีบอกลาพวกเขาพร้อมกัน”

เสี่ยวเป่ยรู้ข่าวการเสียชีวิตของอาตงและอาหนานแล้ว เมื่อได้ยินเช่นนั้นดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำและเอ่ยตอบรับ ‘อือ’ ด้วยน้ำเสียงหดหู่

งานที่พวกเขาทำนั้นเรื่องระหว่างความเป็นและความตายเป็นเรื่องปกติ เขารู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ทว่าก็ต้องยืนหยัดและเข้มแข็งต่อไป

เยี่ยซือเจวี๋ยเห็นว่าอารมณ์ของเสี่ยวเป่ยนั้นมั่นคงกว่าซีซีในตอนนั้นมาก เหยียดแขนออกไปตบไหล่เขาและเอ่ย ‘ลูกผู้ชาย’ จากนั้นเงยหน้าขึ้นและมองสำรวจรอบข้างกาย

ด้านข้างนั้นมีหลัวอี้และฉินหรานเฟิง แต่ทว่าไม่เห็นแม้แต่เงาของจวินเฮ่าเซวียน

เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เฮ่าเซวียนไปไหน?”

หลัวอี้ยักไหล่และกล่าว “ฉันกำลังจะบอกนาย ครั้งก่อนไม่ใช่ว่าพวกเราเจอบริษัทขนส่งทางเรือหรอกเหรอ?”

“อือ แล้วยังไงต่อ?”

“จากนั้นพวกเราก็วางแผนมองหาคนผู้หนึ่งที่เหมาะสมและส่งตัวคนผู้นั้นไปสอดแนมและแฝงตัว”