ตอนที่ 539 อนาจาร

สมองของมู่ซย่าคิดคำนวณและประมวลผลอย่างรวดเร็ว

เธอยืนครุ่นคิดอยู่ภายในสวนเนิ่นนานหลายนาที กระทั่งความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นภายในสมองของเธอ จากนั้นเธอก้าวเท้าและเดินไปยังห้องฉุกเฉิน

เมื่อมู่ซย่ามาถึงห้องฉุกเฉิน เธอเห็นมู่ซินเย่ว์กำลังร้องห่มร้องไห้อยู่ภายในอ้อมแขนของซือถูไห่

มู่ซย่าเร่งฝีเท้าเข้าไปถามทันใด “พ่อคะ น้าเป็นอะไรไปคะ?”

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าซือถูไห่ก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาลดสายตาลงและเอ่ยถามมู่ซินเย่ว์ที่กำลังร้องไห้ด้วยท่าทางเป็นทุกข์ “คุณหยุดร้องไห้ก่อน เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”

มู่ซินเย่ว์น้ำตาคลอเบ้าพลางชี้ไปทางหมอและพยาบาลที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก หล่อนสะอื้นและเอ่ย “เขาทำอนาจารฉัน!”

คำพูดของมู่ซินเย่ว์ในขณะนี้นั้นเสียงดังมาก ผู้คนที่อยู่ภายในห้องฉุกเฉินนั้นแทบจะได้ยินกันหมดทุกคน

พวกเขาต่างก็หันมามองทางมู่ซินเย่ว์ แต่ทว่าสายตาส่วนมากนั้นกำลังมองหยามเหยียดหมอผู้ชายที่มู่ซินเย่ว์ชี้ไปหา

ผู้คนมากมายที่รู้สึกขุ่นเคืองต่างก็กรูกันเข้ามาช่วยเหลือมู่ซินเย่ว์และกล่าวตำหนิหมอผู้ชายคนนั้น----

“ผู้คนมาโรงพยาบาลก็เพื่อดูอาการและทำการรักษา คุณทำเรื่องน่าขยะแขยงแบบนี้ได้อย่างไร? คุณมีจรรยาบรรณทางการแพทย์บ้างไหม?”

“คนแบบนี้ ไม่สมควรเป็นหมอ ผู้ป่วยท่านนี้ คุณรีบไปแจ้งความเถอะ! คนประเภทนี้ไม่ควรปล่อยไว้ จะต้องลงโทษเขา!”

“ใช่ ใช่! จะต้องลงโทษอย่างหนัก!”

ผู้คนต่างก็ส่งเสียงเซ็งแซ่ดังมากยิ่งขึ้น ใบหน้าของหมอผู้ชายคนนั้นที่ถูกมู่ซินเย่ว์กล่าวหาพลันเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ

เขากล่าวด้วยใบหน้าหม่นหมอง “ผู้ป่วยมู่ซินเย่ว์ คุณจะมาใส่ร้ายกับแบบนี้ไม่ได้นะครับ! ผมไปทำอนาจารคุณเมื่อไรกัน? ทันทีที่คุณเข้าไปภายในห้องอัลตราซาวนด์ ผมยังไม่ทันเริ่มทำการตรวจ จู่ๆคุณก็ร้องลั่นและวิ่งออกมา”

พยาบาลที่อยู่ด้านข้างรีบพยักหน้าด้วยความร้อนรน

“ใช่ค่ะ คุณผู้หญิงท่านนี้ พวกเราทำการตรวจและยังตรวจไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ การทำการตรวจนี้จำเป็นจะต้องถอดเสื้อผ้า คุณจะกล่าวหาคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะคะ”

ซือถูไห่นั้นรู้สึกโกรธเคืองและรู้สึกอับอาย เขาเอ่ยถามยืนยันความจริงกับมู่ซินเย่ว์ “หมอคนนี้ทำอนาจารคุณจริงหรือ? คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?”