ตอนที่ 543 อาหารเป็นพิษ

มู่ซย่าจ้องมองตามนิ้วมือของหลัวอี้ไปโดยไม่รู้ตัว

เป็นอาคารสำนักงานสูงตระหง่าน บริเวณชั้นบนสุดมีตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนไว้ว่า ‘เยี่ยซื่อกรุ๊ป’

ฉับพลันมู่ซย่านึกถึงข้อความที่เยี่ยซือเจวี๋ยส่งมาหาเธอ เขากล่าวว่าที่บริษัทมีเรื่องนิดหน่อย ไม่สามารถกลับไปยังคฤหาสน์ซือถูได้

เปลือกตาของเธอกระตุกอย่างรุนแรง เธอรีบเอ่ยถามหลัวอี้ “เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเยี่ยซือเจวี๋ย?”

หลัวอี้ทอดถอนหายใจและเอ่ย “ผมเองก็เพิ่งรู้ อาเยี่ยไม่ให้ผมบอกคุณ แต่ผมก็ยังมาเจอคุณ...”

“คุณรีบพูดมาเถอะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา? ฉันสามารถช่วยเหลืออะไรได้?”

หลัวอี้แสดงท่าทาง ‘เชิญ’ และกล่าว “ขึ้นรถก่อน พวกเราเดินทางไปพลางพูดคุยกันไปพลางเถอะ”

“ตกลง” มู่ซย่าพยักหน้าโดยไม่ลังเล เธอรีบก้าวเท้าขึ้นไปบนรถของหลัวอี้

รถกำลังโลดแล่นอยู่บนท้องถนน หลัวอี้ขับรถและเอ่ยถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น

“ผมจำได้ว่าคุณเป็นหน้าเป็นตาให้กับเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ วันนี้มีลูกค้าคนหนึ่งมาที่เซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ หลังจากทานอาหารของที่ร้าน ลูกค้าคนนั้นเกิดอาการแพ้ขั้นรุนแรง ตอนนี้อาการร้ายแรงมาก ตอนนี้ลูกค้าคนนั้นถูกส่งตัวไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลแล้ว ครอบครัวของเขามาก่อความวุ่นวายถึงหน้าบริษัท ทำการเรียกร้องให้ปิดกิจการเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โต ตอนนี้กำลังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์บนโลกอินเทอร์เน็ต มีคนจำนวนมากออกมาประท้วงต่อต้านเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์”

มู่ซย่ารับฟังอย่างตั้งใจ หลังจากครุ่นคิดอยู่สองวินาที จากนั้นเธอกล่าว “ลูกค้ากินอาหารแล้วเกิดอาการแพ้นั่นคือเรื่องปกติมาก บริษัทสามารถจัดการได้อย่างเหมาะสมและจ่ายค่าเสียหายให้ได้มากพอแค่นี้ก็จบปัญหาแล้ว ทำไมเหตุการณ์ถึงได้กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตเช่นนี้ได้?”

“ปัญหาเริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้”

ระหว่างรอไฟแดง หลัวอี้เปิดภาพบางส่วนที่บันทึกไว้ภายในโทรศัพท์ จากนั้นยื่นโทรศัพท์ให้มู่ซย่าและกล่าว “คุณลองดู”

มู่ซย่ารับโทรศัพท์ไปและดูภาพเหล่านั้น