ตอนที่ 558 ใช่แล้ว ฉันเปิดเอง

เหล่าหมอพูดกันทีละคนโดยพยายามเกลี้ยกล่อมให้มู่ซย่าอยู่เฉยๆ

หมอจังพูดอย่างตรงไปตรงมา "สาวน้อย ที่ไหนสบายก็ไปอยู่ที่นั่นเถอะ มีของสิ่งนี้ ผู้ป่วยรายนี้ตื่นแน่นอน"

หมอจังมองไปที่มู่ซย่าอย่างเย็นชาขึ้น

คนเหล่านั้นยังจะเอาเทพธิดาที่รู้จักการวางตัวอย่างดีมาเทียบกับมู่ซย่า จะเทียบได้ไหม? อยู่ในระดับเดียวกันหรือเปล่า?

มู่ซย่าฟังแล้วก็ไม่ได้โกรธ ยังคงพูดอย่างใจเย็นว่า "พวกคุณเคยใช้สิ่งนี้มาก่อนหรือเปล่า"

หมอคนหนึ่งพูดขึ้น "ไม่เคยใช้ โรงพยาบาลทั่วฮวากั๋วแย่งมาได้เครื่องเดียว บังเอิญถูกมอบให้โรงพยาบาลของเรา นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้ใช้ จึงมีความสำคัญเป็นอย่างมาก ดังนั้น .. คุณคนนี้ อย่าโทษที่เราไม่ให้โอกาสคุณ แต่การผ่าตัดครั้งนี้สำคัญมาก บางทีอาจจะถูกบันทึกไว้ในประวัติทางการแพทย์ของฮวากั๋วก็ได้”

หมอจังตะคอกพูดว่า "ฉันสัญญา ถ้ามีโอกาสถูกบันทึกในประวัติทางการแพทย์ ตราบใดที่คุณอยู่เงียบๆ ไม่สร้างปัญหา ฉันจะเพิ่มชื่อคุณเข้าไป"

มู่ซย่าชำเลืองมองหมอจังด้วยนัยน์ตาสลัว จากนั้นเมินเขาและพูดว่า "ฉันรู้ว่ามันมีความหมายมาก คนไข้คนนี้มีความหมายกับฉันมากเหมือนกัน แต่เป็นเพราะว่าพวกคุณยังไม่เคยใช้นี่เอง ฉันจึงต้องเป็นคนทำ "

" ฮะ? ” หมอจังหัวเราะและถามว่า “คุณเป็นคนทำ? คุณพูดเหมือนว่าคุณเคยผ่าตัดแบบนี้มาก่อน? คุณเคยเห็นเครื่องนี้มาก่อนไหม”

"น่าเสียดาย" เพื่อผ่าตัดโดยเร็วที่สุด มู่ซย่าไม่ได้ปิดบังอะไร พูดตรงๆ ว่า "ฉันเป็นคนคิดค้นหุ่นยนต์กระตุ้นไฟฟ้าหัวใจนี้เอง"

"..."

ห้องไอซียูเงียบไปสองวินาที จากนั้นหมอจังก็เงยหน้าหัวเราะ

"สาวน้อย คุณล้อเล่นอะไร? เพื่อจะอวดดีต่อหน้าคุณเยี่ย จะใช้วิธีนี้ไม่ได้ไหม? ที่นอนอยู่นี่คือคนไข้ คือชีวิตหนึ่งชีวิต ไม่ใช่เครื่องมือให้คุณเด่นดัง!"

ถึงตอนนี้ หมอจังก็ไม่พอใจกับมู่ซย่าเป็นอย่างมาก