ตอนที่ 572 ความจริง

จากสายตายกย่องชื่นชมมู่ซย่าของแพทย์ที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เกิดเป็นความรู้สึกอื่นอย่างเช่นความรู้สึกดูถูกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ในฐานะแพทย์ การช่วยชีวิตคนที่ใกล้ตายและรักษาคนที่บาดเจ็บเป็นหน้าที่ของตัวเองอยู่แล้ว ไม่คิดว่าเธอจะเอ่ยปากขอเงินคนไข้ที่เพิ่งได้สติ!

นี่ช่างเป็นจุดด่างพร้อยในอาชีพของพวกเขาจริงๆ!

ต่อให้ฝีมือการรักษาจะดีแค่ไหน ก็ปิดจุดด่างพร้อยนี่ไว้ไม่มิด

ในตอนที่ทุกคนกำลังจะเอ่ยตำหนิมู่ซย่า ก็ได้ยินเธอเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา “ใครบอกว่าฉันอยากได้เงิน? ฉันช่วยชีวิตคุณ คุณก็ควรจะพูดความจริงกับฉัน”

ทุกคนต่างงงงันไปพักหนึ่ง แต่ชายหนุ่มคนนั้นกลับเข้าใจคำพูดของมู่ซย่า รูม่านตาเขาหดไปทันที ใบหน้าฉายแววลุกลี้ลุกลนขึ้นมาอย่างยากที่จะปกปิดได้มิด

มู่ซย่าเห็นสีหน้าเล็กๆ น้อยๆ ทุกอย่างที่เขาแสดงออกมา และแน่ใจมากกว่าสิ่งที่ตัวเองคาดเดานั้นถูกต้อง

ชายหนุ่มคนนี้กินยาพิษเข้าไปเอง จากนั้นก็โยนความผิดให้เซินเยี่ยคอฟฟี่เฮาส์

ส่วนพี่ชายสอพลอเลือกปฏิบัติคนนั้นของเขา ชัดเจนเลยว่าก็รู้เรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน

มู่ซย่าเอ่ยขึ้นเสียงเย็น : “เรื่องที่พวกคุณวางแผนกัน แม่คุณไม่รู้ใช่ไหม?”

“ผม…” ชายหนุ่มพบว่าตัวเองไม่กล้าสบตากับมู่ซย่า เพราะดวงตาของเธอเหมือนกันมองทะลุจิตใจเขาได้

เขามองออกไปทางอื่นและเอ่ยอย่างขอไปที “ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไร ผมเหนื่อยแล้ว อยากพัก”

“พักเหรอ?” มู่ซย่าเลิกคิ้วขึ้น “ดูเหมือนคุณยังไม่รู้สถานการณ์ของแม่คุณใช่ไหม? พอรู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นกับคุณ เธอก็ร้อนใจจนเป็นลมไป ยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้จะฟื้นหรือยัง”

“แม่ผม…” ชายหนุ่มรีบหันกลับมาทันที สายตาฉายแววตื่นตระหนกอย่างชัดเจน