ตอนที่ 575 จัดการ

“โอเค” หลัวอี้เอ่ย จากนั้นก็ส่งโทรศัพท์ไปให้มู่ซย่าและเอ่ยขึ้น “พี่ใหญ่ อาเยี่ยบอกให้คุณรับโทรศัพท์หน่อย”

ในเวลานี้ หลัวอี้มองมู่ซย่าด้วยสายตาที่กำลังทอแสง

มันคือแสงที่เลื่อมใสในตัวพี่ใหญ่อะไรทำนองนั้น

มู่ซย่ารับโทรศัพท์ไป “ฮัลโหล?”

หลัวอี้อยากรู้อยากเห็น เขาอยากจะฟังด้วย แต่เสียงโทรศัพท์ค่อนข้างเบา เขาไม่ได้ยินอะไรเลยสักนิด เห็นแค่ว่าใบหน้าที่เดิมทีราบเรียบไร้อารมณ์ของมู่ซย่านั้นจู่ๆ ก็แดงขึ้นมา

ได้ยินแค่มู่ซย่าพูดว่า ‘นายให้เงินดีกว่า’ จากนั้นก็วางสายไป

เยี่ยซือเจวี๋ยพูดอะไรถึงทำให้พี่ใหญ่หน้าแดงได้?

เท่าที่จำได้ เขายังไม่เคยเห็นท่าทางพี่ใหญ่หน้าแดงเลยนะ!

หลัวอี้ทนกับความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว เมื่อเอาโทรศัพท์คืนมาจึงรีบถามขึ้นทันที “อาเยี่ยพูดอะไรกับคุณเหรอ?”

มู่ซย่าตอบปัดๆ “ไม่มีอะไร”

เยี่ยซือเจวี๋ย ไอ้คนหน้าด้านนั่นพูดแค่ว่า ‘ครั้งนี้ขอบคุณเธอมากนะ ฉันว่าเธอก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน ข้างๆ เธอก็ไม่ได้มีใคร ถ้าไม่งั้นฉันมอบกายถวายใจให้เธอแล้วกัน’

หน้าด้านสิ้นดี!

หลัวอี้ยังอยากถามต่อ แต่ทั้งสองคนก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องพักฟื้นของหญิงสูงวัยและลูกชายคนโตของเธอแล้ว เขาจึงทำได้เพียงเก็บความอยากรู้อยากเห็นเอาไว้ และเปิดประตูห้องให้มู่ซย่า

อาการของหญิงสูงวัยคงที่ขึ้นมาก แต่แค่ยังร้องไห้ไม่หยุด

ลูกชายคนโตที่อยู่ข้างๆ คงโน้มน้าวใจเธอจนหงุดหงิดแล้ว จึงไปนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างๆ

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ทั้งสองคนก็มองมายังต้นเสียง