ตอนที่ 623 คุกเข่าตั้งแต่เช้ายันเย็น

ภายในห้อง

มู่ซย่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จเตรียมจะพักผ่อน ทันใดนั้นก็มีคนมาเคาะที่ประตู

เธอคิดว่ามู่ซินเย่ว์ต้องมาหาเรื่องเธออีกแน่ ทนรำคาญไม่ได้จึงเปิดประตู แต่กลับเห็นเป็นหลิวเยี่ยยืนอยู่ที่หน้าประตู

“หลิวเยี่ย?” มู่ซย่าใช้สายตามองซ้ายขวา ทั้งสี่ทิศไม่มีคน รีบลากหลิวเยี่ยเข้าไปในห้อง

หลังปิดประตูแล้ว มู่ซย่าถึงเปิดปากพูด “ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่? มีคนเห็นเธอไหม?”

หลิวเยี่ยส่ายหัวแล้วพูดว่า : “ฉันดูแล้ว ไม่มีใครมา”

ในขณะที่พูดก็พลันยื่นของในมือที่เป็นยาจีนหนึ่งห่อให้แล้วพูดว่า “นี่คือยาจีนที่คุณนายให้ฉันช่วยเขาต้ม แต่เธอไม่ให้ใครเข้ามาจัดการนอกจากฉัน ฉันรู้สึกว่ามันน่าจะมีปัญหาก็เลยเอามาให้คุณดู”

มู่ซย่าเอาไว้หน้าจมูกแล้วลองดม กลิ่นของสิ่งนี้มันเหมือนกับกลิ่นยาที่เธอได้มาจากโรงพยาบาลประสาท เพื่อเอาตรวจสอบเลย

“ฉันรู้แล้ว” มู่ซย่าเอาสิ่งนั้นคืนให้หลิวเยี่ยแล้วพูดว่า “เธอไปช่วยคุณนายต้มยาเถอะ วันหลังต้องระวังอย่ามาหาฉันเป็นการส่วนตัวแบบนี้ ถ้าจะติดต่อฉันให้ใช้มือถือเพื่อป้องกันมู่ซินเย่ว์เกิดความสงสัย เธอเป็นคนที่ฉันให้แฝงตัวไปอยู่ข้างเธอเป็นสายลับ จะให้เธอจับได้ไม่ได้เด็ดขาด”

หลิวเยี่ยพยักหน้า : “ฉันบุ่มบ่ามเอง งั้นฉันไปนะ ใช่แล้ว ยังมีอันนี้”

ในขณะที่หลิวเยี่ยพูดก็หยิบสร้อยเส้นหนึ่งออกจากกระเป๋าแล้วพูดว่า : “เป็นของที่คุณนายให้ฉัน”

มู่ซย่ากวาดสายตามองดู ก็ดูออกว่ามันคือสร้อยคอเพชรของแบรนด์ Bvlgari ราคาน่าจะประมาณหนึ่งแสน

เธอหัวเราะออกทางจมูก เอาสร้อยคอมาเล่นในมือแป๊บหนึ่งแล้วพูดว่า “คิดไม่ถึงเลยว่ามู่ซินเย่ว์เพื่อที่จะดึงคนอยู่ฝ่ายตัวเอง เปลี่ยนเป็นคนใจกว้างขนาดนี้ สร้อยคอนี้เธอเอาไปขายเถอะ พอลูกรักษาออกจากโรงพยาบาลแล้วต้องเรียนต้องไปเรียนพิเศษเสริม ก็ต้องใช้เงินจำนวนมาก”

“ไม่ไม่” หลิวเยี่ยรีบผลักมือออกไป “ฉันได้รับเงินมาจากคุณมากแล้ว จะยังมาเอาจากทางมู่ซินเย่ว์ได้ยังไงกัน? คุณอายุยังน้อยขนาดนี้และอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ คุณต้องใช้เงินมากกว่าฉันอีก"

มู่ซย่ายัดสร้อยคอลงไปในกระเป๋าหัวเราะแล้วพูดว่า : “วางใจเถอะ ฉันมีเงินมากกว่าที่เธอคิดอยู่ เธอเอาสร้อยคอไปขายแลกเงินเถอะ ลองรับรู้ถึงความสุขของการได้ใช้เงินจากทั้งสองฝั่งดู”

“...”