ตอนที่ 627 ตัวซวย

ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไรบ้าง มู่ซินเย่ว์ถึงกับทำหน้าเคร่งขรึมเลย

นางเงียบไปสองวินาที ก่อนจะกำชับว่า “ผ่าตัดก็ผ่าตัด ถึงคุณแม่จะอายุเยอะแล้ว แต่ยังแข็งแรงดี ต้องรับมือได้แน่ ต้าไห่ ไม่ว่าต้องใช้เงินท่าไหร่ พวกเราต้องช่วยคุณแม่ให้ได้นะ แต่ต้าไห่ คุณไม่คิดว่ามู่ซย่าเป็นตัวซวยเหรอ? หลังจากที่เธอกลับมา พวกเราก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเลย ตอนนี้เกิดเรื่องขึ้นกับคุณแม่อีกคนด้วย...”

มู่ซินเย่ว์ยังไม่ทันกล่าวจบก็หน้าเปลี่ยนสี

มู่ซย่าเดาว่าซือถูไห่คงไม่ยอมรับฟังคำพูดของมู่ซินเย่ว์แล้วกดสายทิ้ง

ดังคาด เธอเห็นมู่ซินเย่ว์วางมือถือลงด้วยใบหน้าบึ้งตึง

“คุณน้า” มู่ซย่าเอ่ยปากพูดเสียงเรียบเฉย

มู่ซินเย่ว์ได้ยินก็หันหน้าไปแล้วประชันสายตาอันเย็นชาของมู่ซย่า

นัยน์ตาเธอเผยประกายแสงละอายใจ เธอกินยาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ยื่นถ้วยให้หลิ่วเยี่ยแล้วกล่าวเสียงเฉยเมยว่า “คุณย่าเธอจะผ่าตัด เธออธิฐานให้ท่านปลอดภัยด้วย ไม่งั้น...พ่อเธอต้องคิดว่าเธอเป็นตัวซวยแน่”

มู่ซย่าฉีกยิ้มนิดๆ ไม่ได้ตอบมู่ซินเย่ว์ แค่สั่งให้สาวใช้ทำหมี่ให้เธอทานเท่านั้น

สำหรับอาการของหญิงวัยชรา เธอไม่ได้แปลกใจสักนิด

คนที่รู้เทคนิคการรักษาย่อมรู้ดีว่า เวลาคนหนุ่มสาวหกล้มจะไม่มีผลกระทบต่อร่างกายมากนัก แต่คนอายุเจ็ดสิบกว่า การหกล้มเท่ากับเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงเลย

มู่ซย่าทำเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่มู่ซินเย่ว์กล่าว มู่ซินเย่ว์โกรธจนควันออกหู ทว่าไม่รู้ว่าฉุกคิดอะไรได้ อ้าปากแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร เดินขึ้นไปชั้นบนเลย

……

อีกฝั่งหนึ่ง

กู้หว่านหว่านเฝ้าสังเกตสถานการณ์ของเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์อย่างไม่คลาดสายตา เธอไม่ชื่อว่ามู่ซย่าจะรักษาคนได้

เธอรู้สึกสับสนและลังเลยิ่งนัก

ใจหนึ่งก็หวังอยากมีคนมาช่วยรักษา แต่อีกใจก็ไม่อยากให้เซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ของเยี่ยซือเจวี๋ยเกิดเรื่อง

เธอรอจนถึงเวลาเลิกเรียนด้วยหัวใจอันว้าวุ่น เธอรีบหยิบสมาร์ทโฟนออกมาค้นหาข้อมูลของเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์

ไม่นานกู้หว่านหว่านก็เห็นวิดีโอสัมภาษณ์ตัดต่อที่เซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์โพสต์ออกมา ใบหน้าของเธอก็กลายเป็นขาวซีดทันที นิ้วของเธอแทบจะขย้ำโต๊ะหนังสือจนเป็นหลุมแล้ว

ไม่เป็นอะไรจริงๆด้วย แต่ไม่เพียงแค่นี้ คนที่ประสบเหตุยังสามารถเป็นพยานในงานแถลงข่าวได้อีกด้วย！