ตอนที่ 656 อย่าพูดว่าผู้ชายทําไม่ได้

เมื่อมู่ซย่าพูดแบบนี้ เสียงของเธอก็สั่นอย่างเห็นได้ชัด

เธอตื่นเต้นมากเพราะเธอตามหาผู้ชายคนนี้มานานมาก ๆ แล้ว หลังจากได้ยินที่แม่ของเธอและสือซูเจินพูดถึง เธอก็ตามหามาตลอด ไม่เพียงแต่เธอตามหาเองเท่านั้น แต่ยังใช้ลูกน้องเกือบทั้งหมดตามหาด้วย แต่พวกเขาก็ไม่พบเบาะแสอะไรเลย

เป็นเพราะเธอรู้จักอีกฝ่ายน้อยเกินไป เธอไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้จักรูปร่างหน้าตา ฯลฯ ด้วยจำนวนประชากรทั่วโลกเกือบแปดพันล้านคนการหาใครสักคนโดยไม่รู้อะไรเลย ยากกว่าการงมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก

แต่ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าผู้ชายคนนี้หน้าตาเป็นอย่างไร!

ทุกอย่างเป็นเพราะซือถูไห่ไล่เธอออกจากบ้าน และทิ้งบ้านหลังนี้ไว้ให้เธอ

นอกจากความตื่นเต้นแล้ว เธอก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย

เธอควรจะดีใจหรือเสียใจกันแน่?

เยี่ยซือเจวี๋ยมองไปที่สีหน้าที่สับสนของมู่ซย่าและถามอย่างสงสัยว่า : "หลังจากพบรูปถ่ายแล้ว การค้นหาพ่อแท้ ๆ ของเธอจะง่ายขึ้นมาก เธอควรจะดีใจไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมาล่ะ"

มู่ซย่าหัวเราะอย่างขมขื่นแล้วกล่าวว่า : "ตอนนั้น ตอนที่แม่เจอเรื่องใหญ่ขนาดนั้น หรือแม้กระทั่งเสียชีวิต เขาก็ไม่ได้ปรากฏตัวออกมาเลย ฉันไม่รู้ว่าการตายของแม่เกี่ยวข้องกับเขาหรือเปล่า.......ถ้าเกี่ยวข้องกับเขาจริง ๆ แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อแท้ ๆ ของฉัน ฉันก็ต้องแก้แค้นให้แม่ของฉัน ดังนั้น.......ฉันไม่รู้ว่าจะดีใจหรือจะเสียใจดี"

เยี่ยซือเจวี๋ยเอื้อมมือไปลูบหัวของเธอแล้วพูดเบา ๆ ว่า : ถ้ายังไม่รู้ก็อย่าเพิ่งไปคิด หาเขาเจอก่อน แล้วทุกอย่างก็จะชัดเจนเอง เมื่อถึงเวลานั้นอะไรควรแก้แค้นก็แก้แค้น อะไรควรรับรู้ก็ต้องรับรู้ อย่างน้อยตอนนี้เธอก็เข้าใกล้ความจริงเข้าไปอีกก้าวหนึ่งแล้ว "

เมื่อเยี่ยซือเจวี๋ยเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมบนร่างกายของเขาก็ถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นสึนามิ ทําให้ใคร ๆ ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

พอมู่ซย่าเงยหน้าขึ้น ก็สบตากับดวงตาสีดำอำพันของเยี่ยซือเจวี๋ย ดวงตาคู่นั้นดําสนิทมาก แต่ก็เปล่งประกายจนเกินหักห้ามใจ แววตานั้นอ่อนโยนและน่าดึงดูดมาก

ทำให้หัวใจของมู่ซย่าหยุดเต้นชั่วขณะ จากนั้นก็เร่งจังหวะขึ้นอย่างรวดเร็ว

เธอหน้าแดงก็เพราะมือของเยี่ยซือเจวี๋ยลูบหัวของเธอ จึงไอสองครั้งแล้วพูดว่า : "อืม มันเป็นเรื่องที่ดี ฉันจะเรียกคนให้ไปตรวจสอบที่ฐานข้อมูลเพื่อจับคู่ใบหน้า ตราบใดที่เขาอยู่ในคลัง ก็จะหาเขาเจอภายในหนึ่งหรือสองวัน"