ตอนที่ 658 อันธพาล

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน จนมู่ซย่าไม่มีเวลาคว้าอะไรมาทำให้ร่างกายของเธอมั่นคงได้

เมื่อมู่ซย่าคิดว่าตัวเองกำลังจะล้มไปในท่าจับกบ พริบตาเดียว มือใหญ่ก็คว้าข้อมือของเธอแล้วดึงเธอไปด้านข้าง

ในวินาทีต่อมา เธอโผเข้าสู่อ้อมกอดที่เต็มไปด้วยกลิ่นกายที่หอมอบอวนของไม้สน

เยี่ยซือเจวี๋ยก็ตกใจกับการสะดุดอย่างกะทันหันของมู่ซย่า แต่มือตอบสนองเร็วกว่าสมอง ดังนั้นจึงเป็นการดีที่จะดึงมู่ซย่ามาหาเขา จากนั้นเขาก็กอดเธอในอ้อมแขนไว้แน่น

เนื่องจากความเฉื่อยของเก้าอี้จึงทำให้เสียงดัง "เอี๊ยด" และเคลื่อนตัวถอยออกไปหนึ่งเซนติเมตร

หลังของเขากระแทกกับขอบโต๊ะ เขาไม่สามารถกลั้นเสียง "อัก" ออกมาได้

ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกโดยมีผู้หญิงคนหนึ่งหิ้วถุงผลไม้อยู่ในมือ

เห็นผู้หญิงในห้องกระโจนเข้ามาในอ้อมแขนของผู้ชาย แล้วผู้ชายก็ส่งเสียงร้องอึดอัดและครวญครางอีกครั้ง สมองก็ว่างเปล่าทันที เธอยืนตกตะลึงอยู่ที่เดิมอย่างงงงวย

วัยรุ่นสมัยนี้ เปิดกว้างขนาดนี้แล้วเหรอ ทํา "เรื่องอย่างว่า" ที่โต๊ะอาหาร?

เยี่ยซือเจวี๋ยตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาพยุงมู่ซย่าพลางถามว่า : "มีเรื่องอะไรไหม?"

เมื่อหญิงคนนั้นตั้งสติได้ ก็วางถุงผลไม้ในมือลงบนพื้นอย่างกระอักกระอ่วน ยิ้มแห้งๆ แล้วพูดว่า "ฉันอยู่ชั้นล่าง เห็นพวกคุณเพิ่งย้ายมา จึงแวะมาทักทาย ไม่คิดว่าจะมาผิดเวลาไปหน่อย.......เชิญพวกคุณตามสบาย เชิญพวกคุณตามสบาย ฉันไม่เห็นอะไรเลย!"

หญิงคนนั้นพูดจบ ก็หันหลังกลับออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วช่วยปิดประตูเสียงดัง "ปัง" อย่างมีน้ำใจ

มู่ซย่าตระหนักว่าอีกฝ่ายกำลังเข้าใจผิด ใบหน้าเล็ก ๆ ที่มีขนาดเท่าฝ่ามือก็แดงถึงต้นคอทันที และอยากถอยออกจากอ้อมแขนของเยี่ยซือเจวี๋ยให้เร็วที่สุด

แต่มือทั้งสองข้างของเยี่ยซือเจวี๋ยพันรอบเอวของเธอไว้แน่น ไม่ได้มีเจตนาที่จะคลายออกเลย แค่ยิ้มแล้วพูดว่า : "ป้าชั้นล่างดูเหมือนจะเข้าใจเราผิด"

เธอเข้าใจผิดแน่นอน!

"ใครบอกให้นายเข้ามาแล้วไม่ปิดประตูดี ๆ นาย นายปล่อยฉันก่อนค่อยพูด"

เยี่ยซือเจวี๋ยทำเป็นไม่ได้ยิน มือทั้งสองข้างโอบอุ้มเอวบางของมู่ซย่า สัมผัสร่างบางผ่านเสื้อผ้า

เรือนร่างของหญิงสาว อ่อนนุ่มและกระชับ ทำให้เขาไม่อยากปล่อย