ตอนที่ 695 ขอโทษ ฉันมาช้าไป

โอวหยางโม่สีหน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวด้านหนึ่งสีขาวด้านหนึ่ง น่าขนลุกอย่างยิ่ง

เขาจับไปที่หน้าของมู่ซย่าพูดด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็นว่า “เยี่ยซือเจวี๋ยเหรอ? เวลาอย่างนี้เธอยังจะเรียกชื่อเขา?ฉันจะบอกอะไรเธอ สภาพเธอในตอนนี้ เขาไม่เอาอยู่แล้ว”

มู่ซย่ากำลังจะพูด ด้านนอกห้องรับแขกได้ยินเสียงกรีดร้อง___

“อ้า!”

เสียงนั้นคือเสียงของมู่ชิงชิง!

หลังจากเสียงกรีดร้องหยุดลง ก็ตามด้วยเสียง “พ้ง” เสียงดังสนั่นตามมา

โอวหยางโม่เวลานั้นก็ตื่นตัวขึ้นมา เงยหน้าแล้วร้องตะโกนถาม “มู่ชิงชิง เธอจะไปแล้วใช่ไหม?”

เสียงโอวหยางโม่เพิ่งพูดจบ ก็ได้ยินเสียง”ป๊ง”หนึ่งเสียงดังขึ้น ประตูห้องนอนถูกถีบอย่างแรงเพื่อเปิดออกล้มลงไปที่พื้น

ไม่ใช่มู่ชิงชิง !

มู่ชิงชิงไม่น่าจะพังประตูได้

โอวหยางโม่กำลังจะหันตัวมามอง แต่ยังไม่ทันได้หันมา ก็มีเท้าเท้าหนึ่งเตะเข้าไปที่เอวของเขา

เท้าที่ถีบนี้แรงหนักพอควร บวกกับโอวหยางโม่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเวลาแบบนี้จะมีคนบุกเข้ามาถีบเขาได้ ดังนั้นเขาจึงถูกถีบหน้าหงาย ตกจากเตียงฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่งหนึ่ง

เสียงดังจากการตกไปยังพื้นดังพร้อมกับเสียงคร่ำครวญการปวดของโอวหยางโม่ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นหน้าขาวซีด

แต่โอวหยางโม่อยากรู้มากไม่มีเวลาได้เจ็บ ใช้สายตาเหลือบมองไปทางประตู

เป็นใครกันแน่ถึงกล้ามาถีบเขา?

ต่อมา โอวหยางโม่เห็นแล้วว่าเป็นใครที่มา

คนที่มาสูงใหญ่ทรงพลัง ใบหน้าที่ดูหล่อเหลาเลือดเย็น ดวงตาสีดำทั้งสองข้างที่เสมือนแทบจะทะลุใจคน

เขาคือเยี่ยซือเจวี๋ย

เป็นเยี่ยซือเจวี๋ยจริงๆ!

โอวหยางโม่เบิกตากว้างก้มมองที่พื้น อีกนิดนึงลูกตาดำแทบจะนูนทะลุออกมาข้างนอก

ตัวของเยี่ยซือเจวี๋ยล้อมรอบไปด้วยความฉุนเฉียว ของแบบนี้ใช้ตาเปล่ามองไม่เห็น แต่ความรู้สึกกลับรู้สึกได้อย่างชัดเจน

โอวหยางโม่รู้สึกได้ว่า ตามการก้าวเดินเข้ามาใกล้ของเยี่ยซือเจวี๋ย อากาศรอบๆตัวเขาลดลงไปหลายองศาเซลเซียส