ตอนที่ 706 พวกเราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว

ท่ามกลางความตื่นตระหนกของกู้หว่านหว่าน หล่อนทำได้เพียงหันไปขอความช่วยเหลือจากสือซูเจิน

“ป้าสือคะ...หนูเองก็ไม่รู้หมือนกัน เพื่อนร่วมชั้นบอกว่าคนภายในภาพนั้นเหมือนมู่ซย่า หนูเองก็เป็นห่วงว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับหล่อน ดังนั้นหนูเลยออกตามหาหล่อนในทันใด”

สือซูเจินเชื่อคำพูดของกู้หว่านหว่านด้วยสัญชาตญาณ ตบฝ่ามือของกู้หว่านหว่านอย่างแผ่วเบา “ไม่เป็นไร เข้าใจผิดแล้วก็ผิดไป เธอเองก็หวังดี”

“หวังดีเหรอ?” เยี่ยซือเจวี๋ยเอ่ยอย่างเย็นชา “ถ้าหากเป็นห่วงหล่อนจริงๆ ไม่ใช่ว่าจะต้องแจ้งตำรวจในทันทีหรอกเหรอ? ทำไมถึงไปหาแม่ของผมและซือถูไห่ล่ะ?”

ใบหน้าของกู้หว่านหว่านแข็งทื่อ เอ่ยถามด้วยใบหน้าซีดเผือด “คุณชายเยี่ย คุณพูดแบบนี้หมายความว่าอะไร? หรือคุณกำลังจะบอกว่าฉันจงใจทำให้เป็นเรื่องใหญ่งั้นเหรอ? คนที่อยู่ด้านในนั้นไม่ใช่มู่ซย่า ฉันสร้างเรื่องใหญ่แล้วจะมีความหมายอะไร? ฉันก็แค่เข้าใจผิดจริงๆ”

เยี่ยซือเจวี๋ยเกียจคร้านเกินกว่าจะโต้เถียงกับหล่อน เขาเอ่ย “คุณจะเข้าใจผิดหรือไม่ผมไม่สนใจหรอก ครั้งก่อนผมบอกคุณแล้วให้คุณย้ายออกไปจากคฤหาสน์ จนกระทั่งตอนนี้ทำไมคุณยังไม่ไสหัวออกไปอีก? หรือต้องการให้ผมโยนของของคุณออกไปงั้นเหรอ?”

กู้หว่านหว่านรู้สึกอับอายและน้อยอกน้อยใจ น้ำตารินไหลอาบแก้ม

“ป้าสือคะ...”

เธอหันไปขอความช่วยเหลือจากสือซูเจินอีกครั้ง

สือซูเจินทนมองต่อไปไม่ไหว จ้องเยี่ยซือเจวี๋ยเขม็งและเอ่ย “ทำไมแกถึงได้พูดจาแบบนี้กับหว่านหว่าน? หล่อนคือภรรยาในอนาคตของแก แกจะให้หล่อนย้ายไปไหน?”

“ภรรยา...ในอนาคตเหรอ?” นัยน์ตาสีดำสนิทของเยี่ยซือเจวี๋ยจมลงทันใด

สือซูเจินขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

“อาเยี่ย แกใช้สายตาแบบนี้มองฉันผู้ที่เป็นแม่ของแก แกหมายความว่าอะไร?”

มู่ซย่าที่อยู่ด้านข้างกำลังจะเข้ามาเกลี้ยกล่อมไม่ให้เยี่ยซือเจวี๋ยทะเลาะกับสือซูเจิน ทันใดนั้นได้ยินเยี่ยซือเจวี๋ยกล่าว “ผมเพิ่งนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้และลืมบอกแม่”

มู่ซย่ารู้สึกกังวลอย่างไม่อาจอธิบายได้

ราวกับว่าเธอคาดเดาได้ว่าเยี่ยซือเจวี๋ยกำลังจะพูดอะไร

สือซูเจินเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ “เรื่องอะไร?”

เห็นเพียงเยี่ยซือเจวี๋ยโค้งงอริมฝีปากและเอ่ย “ผมมีภรรยาตั้งนานแล้วครับ”