ตอนที่ 757 เล้าหมู

‘มู่ซย่า’ ซ่งช่านหูผึ่ง เบิกตามองไปที่ผู้จัดการ นัยน์ตาทั้งคู่จ้องไปที่ผู้จัดการ “เธอชื่อมู่ซย่า คุณรู้จักเธอเหรอ”

ผู้จัดการมองไปที่หน้าซ่งช่านอย่างประหลาดใจ แล้วสั่นหัว “ไม่รู้จัก รู้แต่ว่าเธอคือพรีเซนเตอร์เซินเยี่ยคอฟฟี่เฮาส์ ที่สังกัดเครือเยี่ยซื่อกรุ๊ป เราก็อยู่ภายใต้เยี่ยซื่อกรุ๊ป ก็พอรู้บ้าง”

ซ่งช่านนั่งตัวตรง วางมือถือลง และถามด้วยความตื่นเต้น “คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเขาอีก”

ผู้จัดการไม่ได้คิดอะไรมาก ตอบตามความจริงว่า “ฉันยังรู้ว่าเยี่ยซื่อเอ็นเตอร์เทนเม้นคิดอยากจะดึงตัวมาสังกัดบริษัท”

“แล้วไงต่อ”

“แต่ถูกคุณเยี่ยคัดค้าน ด้วยสาเหตุไม่ทราบ” ผู้จัดการกล่าว ทันใดนึกขึ้นได้และพูดต่อ “บทที่ฉันเอาให้คุณ ซ่งชิงหมิงเป็นผู้กำกับ เขาอยากได้มู่ซย่ามาเป็นนางเอกเหมือนกัน แต่มู่ซย่าได้ปฏิเสธไปแล้ว คาดว่าตัวเธอเองคงไม่อยากเข้าสู่วงการ”

“บทอยู่ไหน”

ผู้จัดการชะงักไปนิดนึง ถามว่า “คุณยอมดูบทแล้วเหรอ”

ซ่งช่านพยักหน้ารัวๆ “ยอมซิ ฉันยังจะยอมช่วยผู้กำกับซ่งไปโน้มน้าวมู่ซย่า ให้มารับบทนางเอก ใบหน้าของเธอเหมาะกับจอเงินมาก หนังเรื่องนี้ต้องดังเป็นพลุแตกแน่ เอาบทมาให้ฉันเร็ว ฉันขอศึกษาดูก่อน”

ผู้จัดการยื่นให้แบบงงๆ เห็นแต่ซ่งช่านเอาบทไปเริ่มอ่านอย่างละเอียด

เธอไม่เข้าใจซ่งช่านทำไมขยันขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ก็เป็นเรื่องดี ตั้งใจทำงานก็ดีละ

……

เวลาค่ำคืนมาถึงเร็วพลัน ในที่สุดซือถูไห่ก็ได้กลับถึงบ้านเกิดตัวเอง

เขาขยับกายไปมาเอามือนวดสะโพกสองข้างเพื่อขจัดความเมื่อยล้าจากการนั่งรถมานาน จากนั้นเขามองโกฏิอัฐิของคุณแม่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ออกคำสั่งไป” ซือถูไห่สั่งลูกน้อง “งานศพของคุณแม่มะรืนนี้ ให้เชิญชาวบ้านทั้งหมดมาร่วมงาน”

“ครับผม”

ลูกน้องรับคำ และลงมือปฏิบัติทันที

ซือถูไห่หลับตาแล้วสูดอากาศบริสุทธิ์ของบนเขาซะเต็มปอด