ตอนที่ 767 พิธีงานศพ

หนึ่งหมื่นสี่พันแปดร้อยหยวน

นี่ไม่ใช่แค่หนึ่งหมื่น แต่มันคือหนึ่งหมื่นห้าพันหยวนเลยต่างหาก!

และเมื่อคืนที่ผ่านมา ภายใต้การเร่งรัดของแม่โต้วจื่อ เขาแบกหน้าไปหาซือถูไห่เพื่อเอาเงินไปหาหมอ แต่ซือถูไห่ปฏิเสธที่จะให้เงินอ้างว่ายังไม่ได้เงินจากเหมืองเลย

ถ้ารู้แบบนี้ เมื่อคืนเขาเอาเงินเดือนของเดือนนี้มาให้ได้ !

เงินแค่หลักพันไม่สามารถควักออกมาได้ แต่ใช้เงินหมื่นห้าในการซื้อดอกไม้ได้??

“ยังไม่หมดเพียงเท่านี้นะ” ซีซีพูดต่อว่า “เพื่อนบ้านของฉันเป็นช่างไม้ที่สร้างบ้าน เขาบอกว่าซือถูไห่จะสร้างวิลล่าหลังใหญ่ที่มีสวนดอกไม้ ต้องใช้เงินถึงหลายล้านเลยถึงจะเอาอยู่”

“หลายล้านเหรอ?!” พ่อของโต้วจื่ออีกนิดแทบจะหาเสียงของตัวเองไม่เจอ เขาพูดด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือว่า “ที่คุณพูดมาทั้งหมดเป็นความจริงเหรอ?”

“จะไม่จริงได้ยังไง? ข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วเมืองแล้ว แม้กระทั่งนายอำเภอยังอยากจะมาเยี่ยมชมเลย”

พ่อโต้วจื่อจมดิ่งไปในความเงียบ สีหน้าดูไม่ดีมาก

ในที่สุดก็ถึงบ้านของซือถูไห่ พ่อของโต้วจื่อมองไปที่งานศพที่ถูกจัดตกแต่งสถานที่อย่างโอ่อ่าตระการตา เวลานั้นเขาไม่ได้เดินเข้าไปแต่พูดว่า “สาวน้อย ตรงนี้แหละ เธอเดินเข้าไปได้เลย”

“ขอบคุณคุณลุงมากนะคะ” ซีซียิ้มและผงกศีรษะ แล้วถือบิลเดินเข้าไป

เวลาต่อมา ซีซีเดินออกมาแล้วแต่พบว่าพ่อโต้วจื่อยังยืนอยู่ตรงนั้นอยู่เลย

เธอจงใจเดินเข้าไปถาม “เอ้า? คุณลุง ฉันไปเก็บเงินมาเรียบร้อยแล้วทำไมลุงยังไม่เข้าไปละ? ลุงไม่ใช่บอกว่ากำลังจะไปร่วมงานศพเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

“ฉัน อีกสักแป๊บฉันค่อยเข้าไป” พ่อของโต้วจื่อจ้องมองไปที่บิลในมือของซีซี สองเท้าเหมือนถูกปักสมอไว้ไม่สามารถที่ก้าวขยับเดินไปได้

ในเวลาเดียวกัน เขารู้สึกว่าหัวใจของตัวเองค่อยๆเย็นลงๆ ก็เหมือนเปลวไฟที่ถูกดับมอดแล้ว ทำยังไงก็ไม่อาจจะฟื้นคืนกลับมาจุดติดได้

เขาได้สูญเสียความไว้วางใจต่อซือถูไห่ไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

ซีซีสังเกตเห็นสีหน้าบนใบหน้าของพ่อโต้วจื่อแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก แล้วเดินจากไปโดยตรง

พ่อโต้วจื่อยืนอยู่ที่หน้าประตูนานพอควร สุดท้ายมองดูประตูบ้านของซือถูไห่อย่างลึกซึ้ง หันหลังกลับแล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านของผู้นำหมู่บ้าน