ตอนที่ 782 ช่วยแม่ของฉันด้วยเถอะ

มู่ซย่าชำเลืองมองมู่ซินเย่ว์ตั้งแต่หัวจรดเท้าและเอ่ย “ตอนนี้พวกเราควรคิดบัญชีเรื่องระหว่างเราทั้งสองคนได้แล้ว ฆาตกรมู่ซินเย่ว์ คุณยังมีอะไรต้องการจะพูดอีกไหม?”

เธอกล่าวขณะเขย่าเครื่องอัดเสียงภายในมือ

คำพูดก่อนหน้านี้ของมู่ซินเย่ว์ เธอบันทึกไว้แล้วทุกคำพูด

ดวงตาของมู่ซินเย่ว์เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว ริมฝีปากสั่นคลอนอย่างคลุ้มคลั่ง

แต่ทว่ามู่ซย่าไม่ต้องการฟังเรื่องไร้สาระของมู่ซินเย่ว์ เธอโบกมือไปมาและเอ่ย “นำตัวกลับไปยังจิงจู!”

แตกต่างจากเจี่ยงฟู่หมิง มู่ซินเย่ว์ถูกมัดมือมัดเท้าและโยนเข้าไปยังท้ายรถ

ร่างกายของหล่อนนั้นส่งกลิ่นโชยเหมือนหมู หลังจากบอดี้การ์ดโยนเธอเข้าไปด้านในท้ายรถ พวกเขาต่างบีบจมูกด้วยความขยะแขยง

“เหม็นฉิบหาย!”

“รีบปิดสิวะ เหม็นจะตายห่าแล้ว!”

มู่ซินเย่ว์จ้องมองฝากระโปรงหลังของรถ แสงด้านหน้าค่อยๆริบหรี่ลงทีละน้อย จากนั้นกลายเป็นสีดำสนิท

เธอหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง น้ำตารินไหลอาบแก้ม ท่าทางน่าสมเพชเป็นอย่างมาก

แต่มีคนสงสารก็ย่อมต้องมีคนเกลียดชัง เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพราะความอิจฉาริษยาของมู่ซินเย่ว์ หล่อนหาเรื่องใส่ตัวเองและทำให้ต้องตกอยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

เมื่อกลับถึงจิงตู มู่ซินเย่ว์จะต้องถูกคนนับพันรุมประณาม

“พวกเราก็ไปกันเถอะ” เยี่ยซือเจวี๋ยยืดเหยียดร่างกายและวางมือลงบนไหล่ของมู่ซย่าพร้อมกับเอ่ย “เรื่องนี้ได้รับการแก้ไขแล้ว ไปกันได้แล้ว”

“เดี๋ยวก่อน” มู่ซย่าจ้องมองเยี่ยซือเจวี๋ย “นายให้เวลาฉันอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้จัดการ”

“เรื่องอะไร?”

มู่ซย่าไม่ได้ตอบคำถาม เพียงแค่เดินไปยังบ้านของโต้วจื่อ

เมื่อมู่ซย่ามาถึงบ้านของโต้วจื่อ พ่อโต้วจื่อกำลังนั่งดื่มเหล้าคลายความเหนื่อยหน่าย