ตอนที่ 784 หมอเทวดา

มู่ซย่าพยักหน้าและกล่าว “ให้ฉันตรวจดู ไม่มีอะไรเสียหายแน่นอน และฉันได้เตรียมยาสมุนไพรมาเรียบร้อยแล้ว แม่โต้วจื่อ คุณอย่าทำให้การมาของฉันในครั้งนี้เปล่าประโยชน์เลยนะคะ”

แม่โต้วจื่อหมดหวังกับอาการป่วยของตนเองแล้ว แต่เมื่อได้ยินมู่ซย่ากล่าวเช่นนี้ หล่อนก็ยังคงตอบรับ

ไม่สามารถปล่อยให้หล่อนมาเสียเที่ยวได้ แม้ว่าจะไม่สามารถรักษาให้หายได้ แต่ทำให้อีกฝ่ายนั้นถอดใจกับเรื่องของเธอตั้งแต่เนิ่นๆก็นับว่าเป็นเรื่องดี

แม่โต้วจื่อนึกถึงคนอื่นมาตลอดทั้งชีวิต กระทั่งตอนนี้ก็ยังกังวลว่าจะทำให้มู่ซย่าเสียเวลา เช่นนั้นเลยปล่อยให้มู่ซย่าลองตรวจดู

มู่ซย่านั่งลงตรงข้ามแม่โต้วจื่อ วางมือลงบนข้อมือของแม่โต้วจื่อเพื่อตรวจชีพจร บางครั้งก็เอ่ยถามถึงสภาพร่างกายของแม่โต้วจื่อ

แม่โต้วจื่อตอบคำถามด้วยท่าทีจริงจัง แต่ภายในใจก็ยังคงรู้สึกว่ามู่ซย่าไม่สามารถรักษาอาการป่วยของเธอให้หายดีได้

หมอภายในเมืองหลวงส่วนใหญ่แล้วจะเป็นหมอที่อายุเยอะ และเมื่อพวกเขาไปพบหมอก็มักจะเลือกพบแต่หมอที่มีอายุ เป็นเพราะว่าหมอที่อายุเยอะนั้นมีความรู้และมีประสบการณ์มากกว่า

สำหรับคนที่ยังสาวและสวยเหมือนกับมู่ซย่า คนภายในเมืองไม่ค่อยพบหมอในลักษณะแบบนี้

ตอนแรกพ่อโต้วจื่อนั้นมีความหวังเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้เขาค่อยๆสูญเสียความมั่นใจในตัวมู่ซย่า

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ไว้ใจมู่ซย่า แต่เป็นเพราะเขาไม่เคยเห็นหมอวัยรุ่นที่มีทักษะทางการแพทย์มาก่อน หากรักษาไข้หวัดนั้นคือเรื่องปกติ แต่นี่คือมะเร็ง และมะเร็งนั้นไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้

เวลาเพียงไม่นาน มือของมู่ซย่าก็ปล่อยข้อมือของแม่โต้วจื่อ

“ตรวจเสร็จแล้วนะคะ”

“ตรวจเสร็จแล้วเหรอ?” พ่อโต้วจื่อเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ “ไม่ต้องใช้อุปกรณ์อะไรเลยเหรอ?”

มู่ซย่ายิ้มเล็กน้อยและเอ่ยอธิบาย “สมัยโบราณไม่มีทักษะแพทย์แผนปัจจุบัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอุปกรณ์ตรวจอะไรเหล่านั้นเลย แต่ในเวลานั้นยังมีแพทย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ฮวาโต๋ว เปี่ยนเชวี่ย พวกเขาอาศัยทักษะของแพทย์แผนจีนโบราณ แพทย์แผนจีนโบราณ ไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ใด เพียงแค่การมอง ได้ยินและเอ่ยถาม เท่านี้ก็สามารถเข้าใจอาการป่วยของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย”