ตอนที่ 786 เขินอาย

เธออธิบายว่า “ที่นี่เป็นป่าลึก ตามหลักแล้ว คุณภาพอากาศน่าจะดีมาก เธอไม่สูบบุหรี่เลย ไม่ควรเป็นมะเร็งปอด แต่คุณลืมไปว่ากระบวนการของเหมืองจะทำให้เกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม และถ้าฉันเดาไม่ผิด เมื่อก่อนแม่โต้วจื่อเคยทํางานในเหมืองตอนสุขภาพยังดีอยู่ใช่ไหม? และคนงานในเหมือง มีหลายคนที่สูบบุหรี่ใช่ไหม?"

พ่อโต้วจื่อพยักหน้าว่า "ใช่... ภรรยาของผมเคยทำอาหารที่ไซต์งานก่อสร้าง หลังจากรับประทานอาหารเสร็จทุกคนก็จะรวมตัวกันสูบบุหรี่เพื่อพักผ่อน

"ก็ถูกแล้ว" มู่ซย่ากล่าวว่า แม่โต้วจื่อสูดหายใจเอาควันบุหรี่และฝุ่นจากเหมืองตลอดทั้งปี ในที่สุดจึงทำให้เกิดมะเร็งปอด อีกอย่าง ตามหลักแล้ว โครงการนี้ ซือถูไห่ควรแจกหน้ากากและตรวจร่างกายประจําปีให้แก่คุณ แต่เรื่องพวกนี้ ไม่มีทางที่ซือถูไห่จะทำหรอก"

"ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง......."

ทั้งสองกำลังคุยกัน แม่โต้วจื่อเพิ่งจะรู้สึกตัว

"เมียจ๋า เธอเป็นยังไงบ้าง?" พ่อโต้วจื่อรีบเดินไปที่เตียงของแม่โต้วจื่อแล้วถาม

แม่โต้วหายใจเข้า แล้วรู้สึกว่าอาการแน่นหน้าอกนั้นดีขึ้นมาก

เธอตอบตามความจริง พ่อโต้วจื่อคุกเข่าลงไปหามู่ซย่า

"คุณมู่ หมอเทวดามู่ ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆ!"

มู่ซย่าไม่สามารถรับคำขอบคุณโดยวิธีนี้ได้ ดังนั้นเธอจึงรีบขอให้เยี่ยซือเจวี๋ยช่วยพยุงเขาขึ้นมา

เธอเอ่ยปากบอกว่า "ต้องใช้เวลารักษาอย่างน้อย 5 ครั้ง อีกอย่างคือ แม่โต้วจื่อควรย้ายที่อยู่จะดีกว่า มลพิษจากเหมืองได้แพร่กระจายมาที่นี่แล้ว เธอต้องการอากาศที่ดีกว่านี้"

"ฉัน ฉันจะย้ายบ้านทันที! ย้ายไปที่ภูเขาที่ลึกกว่านี้"

มู่ซย่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดกับเยี่ยซือเจวี๋ยว่า "ไม่อย่างนั้น ให้พวกเขากลับไปจิงตูกับเราเถอะ ฉันจะฝังเข็มและต้มยาจีน แล้วพาแม่โต้วจื่อไปฉายรังสีที่โรงพยาบาลของหลัวอี้"

เยี่ยซือเจวี๋ยพยักหน้าแล้วตอบว่า "ได้ เรื่องง่ายแค่นี้"

"งั้นก็เอาตามนี้!" มู่ซย่ามองไปที่ทั้งสองแล้วบอกว่า : "พวกคุณไปจิงตูกับพวกเราเถอะ"

พวกเขาสองคนกลัวจะสร้างปัญหาให้กับมู่ซย่า ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิเสธภายใต้การชักชวนครั้งแล้วครั้งเล่าของมู่ซย่า แต่สุดท้ายก็ตกลงด้วยความซาบซึ้งใจ