ตอนที่ 824 หน้ากากหนังมนุษย์

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่กู้หว่านหว่านเข้าไปในห้องสมุด เธอก็พบว่าเพื่อนร่วมชั้นที่นินทาเธอก่อนหน้านี้และส่วนใหญ่ยังคงอยู่

เธอกำลังจะแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เธอก็ได้ยินเสียงแอบกระซิบกระทราบเกี่ยวกับเธออีกครั้ง

“นั่นมันผู้หญิงบ้านั่นไม่ใช่เหรอ ทำไมเธอยังมีหน้ามาห้องสมุดอีกล่ะ?”

"ถ้าฉันเป็นเธอนะ ฉันก็คงแทบจะแทรกแผ่นดินหนีแล้ว"

กู้หว่านหว่านทนไม่ได้อีกต่อไป เธอจ้องเขม็งไปที่เพื่อนร่วมชั้นสองคนที่กำลังพูดถึงเธออยู่และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "มีกฎของโรงเรียนข้อไหนที่ไม่ให้ฉันเข้ามาอ่านหนังสือในห้องสมุดไหมล่ะ?”"

คนๆนั้นนึกไม่ถึงว่ากู้หว่านหว่านจะพูดขึ้นมา จึงกระแอมสองครั้งด้วยความอับอาย และกลับไปหมกมุ่นกับการอ่านหนังสือต่อ

กู้หว่านหว่านถอนหายใจด้วยความกลัดกลุ้มอย่างหนัก และหามุมที่นั่งที่ไม่มีคน พยายามสลัดความคิดที่ทำให้เสียสมาธิและตั้งใจอ่านหนังสือสอบ

การทดสอบรายเดือนในวันพฤหัสบดีและวันศุกร์เป็นโอกาสสุดท้ายที่จะช่วยล้างบาปให้เธอในโรงเรียน เธอจะเสียโอกาสนี้ไปไม่ได้ เธอต้องสอบได้ที่หนึ่ง!

เธอจะสอบได้ที่หนึ่งอย่างแน่นอน!

อีกด้านหนึ่ง

มู่ซย่าและเยี่ยซือเจวี๋ยเตรียมที่จะไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารหว่าเย่ว์

ระหว่างทางไปร้านอาหารหว่านเย่ว์ มู่ซย่าพูดถึงเรื่องธุรกิจแฟรนไชส์ของร้านอาหาร

เยี่ยซือเจวี๋ยพยักหน้าทันที "ได้สิ ผมตามหามู่ซินเย่ว์เจอเมื่อไหร่ ผมจะช่วยคุณเอง”"

เมื่อพูดถึงมู่ซินเย่ว์ มู่ซย่าก็รู้สึกหัวเสียขึ้นมาทันที

“มู่ซินเย่ว์...ไปอยู่ที่ไหนกันแน่?”

......

ตรอกทานตะวันหมายเลขที่ 111

เมื่อแอรอนมาถึง มู่ซินเย่ว์เพิ่งอาบน้ำเสร็จ

หลังจากอยู่ในเล้าหมูมาสองวัน เธอก็รู้สึกว่าลมหายใจที่เธอหายใจออกมามีแต่กลิ่นเหม็น เธอเข้าไปในห้องอาบน้ำและอาบนานกว่าหนึ่งชั่วโมง เธออาบจนฝ่ามือเริ่มเหี่ยวย่นถึงจะปิดก๊อกน้ำอย่างอาลัยอาวรณ์และเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ

เธออาบน้ำนานกว่าหนึ่งชั่วโมง และมันน่าจะสะอาดแล้ว