ตอนที่ 854 ซานซานร้อนไหม

ลมหายใจของเยี่ยซือเจวี๋ยหายใจออกมานั้นทั้งชื้นและร้อน ลมหายใจกระทบเข้าที่หูของเธอ ทำให้มู่ซย่ารู้สึกขนลุกในทันที

เธออดไม่ได้ที่จะเกาหู แต่ทันทีที่เธอปล่อยคอของเยี่ยซือเจวี๋ย ตัวก็จะเอนไปด้านหลัง

เธอทำอะไรไม่ได้ นอกจากรีบเอามือกอดคอของเยี่ยซือเจวี๋ยอีกครั้ง

เยี่ยซือเจวี๋ยหัวเราะออกมาเบา ๆ แล้วพูดว่า “ถ้าไม่ตอบอะไรจะถือว่าเธอยอมแล้วนะ คุณหมอมู่ซย่า”

ในขณะที่เขาพูดก็จับมือของมู่ซย่าแน่น กอดเธอไว้และอุ้มพาเธอขึ้นไปชั้นบนอย่างมั่นคง

ในมือของมู่ซย่าที่กำกันแน่นจนมีเหงื่อชื้นผุดขึ้นมา

ในชั่วพริบตาเธอถูกเยี่ยซือเจวี๋ยพาไปที่เตียงใหญ่ในห้องของเขา

เนื่องจากเป็นห้องนอนใหญ่เตียงในห้องของเขาจึงใหญ่กว่าของเธอเสียอีก เตียงสไตล์สีดำเข้มปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวทำให้รู้สึกถึงการปะทะกันของสีที่รุนแรง

มู่ซย่าถูกเยี่ยซือเจวี๋ยวางลงบนเตียงเบา ๆ เตียงนั้นนุ่นมาก แต่เมื่อมู่ซย่านอนลงก็มีความหดหู่ใจปรากฏขึ้น

“ฉันไปอาบน้ำนะ” ในขณะที่เยี่ยซือเจวี๋ยพูดก็โน้มตัวไปกดจูบที่ริมฝีปากของมู่ซย่าและพูดว่า “รอฉันสองนาที”

มู่ซย่ากัดริมฝีปากและพยักหน้า

เธอรู้สึกประหม่ามาก ๆ

เรื่องแบบนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ประหม่าหรอก ตัวเธอเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

ทันทีที่เยี่ยซือเจวี๋ยเข้าไปในห้องน้ำ ตัวของมู่ซย่าก็ดึงผ้าห่มสีขาวมาห่อตัวเองไว้ให้แน่น

เธอมองไปยังห้องน้ำที่มีไอน้ำร้อนระอุอย่างกระวนกระวาย และมองไปทั่วทุกที่โดยไม่สนใจอะไรเป็นพิเศษ

ทำยังไงดี ?

ตอนนี้เธอต้องเตรียมตัวอะไร ?

มู่ซย่าค้นหาในสมองอย่างละเอียด แต่ว่าความรู้ด้านนี้นั้นเธอกลับไม่รู้อะไรเลย

เธอเป็นคนที่ไร้เดียงสาจริง ๆ

บ้าเอ้ย !

มู่ซย่ารู้สึกรำคาญอยู่กับตัวเอง ในขณะเดียวกันเสียงน้ำในห้องน้ำก็หยุดลง

ทำไมจู่ ๆ เยี่ยซือเจวี๋ยก็อาบน้ำเสร็จเร็วขนาดนี้กัน