ตอนที่ 87 เปลี่ยนผมออกเถอะ!

“ท่านประธาน เมื่อกี้คุณหนูสวี่คนนี้ก่อเรื่องที่ห้างสรรพสินค้า แล้วยังต้องการไล่ผมกับคุณหนูมู่ซย่าออกมา อ้อใช่แล้ว ผมยังเข้าใจว่า คุณหนูสวี่คนนี้ต้องการแย่งเสื้อผ้าที่คุณหนูมู่ซย่าถูกใจก่อนอีกด้วย…”

คำพูดของผู้ช่วยผู้จัดการเซวี่ยทำให้หน้าของสวี่ซิงซิงซีดแล้วซีดอีก

เธอกำมืออย่างสำนึกผิด รีบเร่งอธิบายให้ฉินหรานเฟิงฟัง “ไม่ใช่อย่างนี้นะ…พวกเขาพูดเหลวไหล พวกเขาใส่ร้ายฉัน!”

ฉินหรานเฟิงพูดเยาะเย้ย “เรื่องครั้งนี้เป็นพวกเขาใส่ร้ายเธอ งั้นเรื่องหมาตัวนั้นของครั้งที่แล้ว ก็เป็นคนอื่นใส่ร้ายเธออีกเหรอ”

หน้าผากสวี่ซิงซิงมีเหงื่อเย็นๆออกมา “ฉัน…”

“ไม่ต้องพูดแล้ว!” ฉินหรานเฟิงตัดบทพูดสวี่ซิงซิงโดยตรง “ฉันเคยพูดอย่าทำเหมือนฉันเป็นคนโง่ แต่นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอทำให้ฉันกลายเป็นคนโง่อีกแล้ว!ในเมื่อเธอไม่ยอมถอนหมั้น งั้นวันนี้ฉันกลับบ้านจะปรึกษาแม่ของฉันเรื่องถอนหมั้น!”

ถอนหมั้น!

สวี่ซิงซิงถอยหลังสองก้าวด้วยความตกใจ

โดนตระกูลฉินถอนหมั้น แล้วตระกูลใหญ่ที่ไหนจะต้องการเธออีก?

เธอไม่ยอมถอนหมั้น!

สวี่ซิงซิงก็ไม่รู้ว่าเอาความกล้าหาญจากที่ไหนมา ตรงเข้าไปกอดขาของฉินหรานเฟิงแน่นอย่างหุนหันพลันแล่น ร้องไห้และอ้อนวอน “ไม่นะ…คุณชายฉิน ฉันรู้ว่าผิด ครั้งนี้คุณให้อภัยฉันได้ไหม วันหลังฉันรบกวนคุณกับใครอีก ขอร้องคุณอย่าถอนหมั้น…”

ร่องรอยของความอดทนและความเห็นอกเห็นใจครั้งสุดท้ายของฉินหรานเฟิง ได้สิ้นสุดลงเพราะเรื่องนี้

เขามองที่พ่อบ้าน พูดเสียงเย็นชา “แกเป็นคนตายเหรอ ยังไม่รีบโยนคนออกไป?”

พ่อบ้านรีบพาบอดี้การ์ดสองคนมาเอาตัวสวี่ซิงซิงลากออกไป

คนที่โดนลากออกไปด้วยก็คือเพื่อนสาวที่เยี่ยซือเจวี๋ยไม่เคยแม้แต่ชายตามองตั้งแต่ต้นจนจบ

ทั้งสองคนโดนไล่ออกไปอย่างจนตรอก ส่งตรงไปที่รถตระกูลสวี่

ตอนที่สวี่ซิงซิงอยู่บนรถตลอดการเดินทางหน้ามืดไปหมด

เธอคิดไม่ถึง ครั้งนี้นึกว่าจะสามารถสอนบทเรียนที่โหดเหี้ยมให้แก่ผู้ช่วยผู้จัดการเซวี่ยและมู่ซย่าได้ ผลลัพธ์สุดท้าย ไม่เพียงแต่เธอไม่ได้สอนบทเรียนให้มู่ซย่า ยังโดนฉินหรานเฟิงยกเลิกการหมั้น?

“อา___” สวี่ซิงซิงสุดที่จะทนได้อยู่ในรถกุมหัวตัวเองกรีดร้อง ทำให้เพื่อนสาวและคนขับรถล้วนตกใจจนตัวสั่น

ในห้องรับแขก