ตอนที่ 878 มอบหลานของฉันให้คุณเลยแล้วกัน

“คะ?” มู่ซย่าหันหน้ากลับก็พบว่านายท่านจวินกำลังยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เธอ

ใบหน้าของเขา ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกหมาป่าแก่กำลังจ้องมองอยู่

หรือจะคิดไปเอง?

“คุณปู่มีอะไรหรือเปล่าคะ?” มู่ซย่าทิ้งความคิดนั้นไป ก่อนจะถามขึ้น

นายท่านจวินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะถามเธอ “หนูมีแฟนหรือยัง?”

“แฟน...” มู่ซย่ามองนายท่านจวินตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอรู้ว่าเขาเป็นโสดมานานแล้ว

เขาคงจะไม่...

“อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ!” นายท่านจวินพูดขึ้นราวกับอ่านความคิดเธอออก “ฉันหมายถึงเจ้าหมีโคอาล่าของฉันก็ยังโสดอยู่เหมือนกัน หนูช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ฉันไม่มีอะไรดีๆ จะตอบแทนหนู ถ้าอย่างนั้นฉันขอมอบเจ้าหนุ่มนี่ให้หนูไปเลยแล้วกัน!”

มู่ซย่ามีสีหน้าไม่สู้ดีนัก เธอตอบกลับอย่างทำตัวไม่ถูก “คุณปู่ ขอบคุณความหวังดีของท่านนะคะ แต่หนูกับจวินเฮ่าเซวียนเราเป็นแค่เพื่อนกัน”

“ตอนนี้เป็นเพื่อน วันข้างหน้าอาจจะเป็นแฟนก็ได้นี่! “ นายท่านจวินปรบมือขึ้น “งั้นเอาตามนี้เลยนะ! หนูตกลงกับฉันแล้ว! “

“หา? หนูตอบตกลงกับคุณปู่เมื่อไหร่กัน? คุณปู่ หนูมี...”

มู่ซย่ายังไม่ทันได้พูดจบ นายท่านจวินก็วิ่งหายไปเสียแล้ว

คนที่ปกติจะเดินยังต้องใช้ไม้เท้าช่วยพยุง แต่ตอนนี้กลับวิ่งไวเหมือนกับลม นี่เขาเจ็บขาจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย?

มู่ซย่ากำลังจะวิ่งตามไปอธิบายให้นายท่านจวินฟัง จู่ๆ ประตูลิฟต์ก็เปิดออก

คนที่เดินออกมาคือเยี่ยซือเจวี๋ย

“ตรวจเฮ่าเซวียนแล้วเหรอ?” สีหน้าของเยี่ยซือเจวี๋ยไม่ได้ดูผิดปกติแต่อย่างใด

มู่ซย่าพยักหน้า ก่อนจะถามขึ้น “เมื่อกี้นายไปทำอะไรมา?”

“เข้าห้องน้ำ”

“แล้วทำอะไรอีก?”

“ไม่ได้ทำอะไรแล้ว ฉันไปสูบบุหรี่เลยไปนานหน่อย”