ตอนที่ 952 เหิมเกริมได้ไม่นานนักหรอก

น้ำเสียงนั้นทั้งหนาวเหน็บทั้งเยือกเย็น สายตาของเธอดูเย็นชาแต่ก็รู้สึกถึงความคุ้นเคย สายตาของเธอนั้นเหมือนสายตาของเยี่ยซือเจวี๋ยเวลาที่มองเธอนั่นเอง

ทั้งๆที่มองเธออยู่ แต่ภายในตากลับไม่มีเธออยู่ในนั้น

เวลานั้น หน้าของกู้หว่านหว่านแดงจนถึงต้นคอ ตะโกนด้วยความหวาดกลัวว่า “คุณป้า?”

สือซูเจินไม่สนใจกู้หว่านหว่าน แต่ถามมู่ซย่าอีกครั้งหนึ่ง “เธอได้ทุจริตการสอบจริงไหม?”

มู่ซย่ารู้สึกเหนือความคาดหมายมากกับการแสดงออกของสือซูเจิน แต่เธอก็ตอบโดยไม่ลังเลสักนิด ส่ายหัวทันทีไม่ยอมรับแล้วพูดว่า “ฉันสาบานกับคุณได้เลยว่าฉันไม่ได้ทุจริตการสอบ”

“ดี” สือซูเจินพยักหน้า “งั้นฉันก็เชื่อเธอ งานการกุศลคืนนี้ เธออย่าทำให้ฉันผิดหวังละ”

มู่ซย่าพยักศีรษะอย่างแรงแล้วพูดว่า “คุณวางใจเถอะ ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังอย่างแน่นอนค่ะ”