บทที่ 10

เช้าวันรุ่งขึ้น ฮาร์วี่ย์ที่ยังคงเหมือนคนเพิ่งตื่นนอนพร้อมกับผมยุ่งๆ ขี่รถจักรยานไฟฟ้าของเขาไปยังย่านธุรกิจที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในนิอัมมี่

ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์ ตั้งอยู่ในทำเลทองที่ดีที่สุด

โยนาธานโทรหาเขาเมื่อคืนนี้และบอกว่าเขาได้ดำเนินการโอน ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์ ให้กับเขาเรียบร้อยแล้ว เพียงแค่เขาเข้ามาเซ็นเอกสารในวันนี้ บริษัทจะเป็นของเขาในทันที

ฮาร์วี่ย์ค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากที่เขาซื้อบริษัทมาด้วยเงินหมื่นล้านดอลลาร์ นั่นเป็นสาเหตุที่เขารีบมาที่นี่ตั้งแต่เช้าโดยไม่ได้ทานอาหารเช้าเลยด้วยซ้ำ

ฮาร์วี่ย์ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเขาไปถึงบริษัท ไม่น่าแปลกใจที่มันเป็นพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในนิอัมมี่ มีรถหรูอยู่ทุกที่ เขาขี่รถจักรยานไฟฟ้ามาที่นี่ ถ้าเขาจอดจักรยานไว้เฉยๆมันอาจจะถูกยกออกไป

เขาขี่วนไปรอบๆ บริษัท และในที่สุดก็พบที่จอดรถที่ประตู จู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงเบรกดังขึ้นทันทีที่เขาจอดจักรยาน

จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงโครมคราม รถจักรยานไฟฟ้าของเขาก็ลอยกระเด็นหลังจากถูกรถปอร์เช่ชน

"ให้ตายสิ!"

ฮาร์วี่ย์พูดไม่ออก รถจักรยานไฟฟ้าของเขาช่างโชคร้ายเหลือเกิน แบตเตอรี่ก็เพิ่งถูกขโมยไปเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาและตอนนี้ก็ถูกรถปอร์เช่ชน

ถึงอย่างนั้น ปอร์เช่เป็นรถหรู มีเพียงรอยขีดข่วนเล็กน้อยเท่านั้น แต่รถจักรยานไฟฟ้าของเขานี่สิถูกชนจากด้านหลัง และตอนนี้มันไม่สามารถขี่ได้แล้ว

‘จักรยานไฟฟ้าอยู่กับฉันมาสามปีเชียวนะ!’

ฮาร์วี่ย์อยากจะร้องไห้ เขาติดใจรถจักรยานไฟฟ้าคันนี้มาก

ในขณะเดียวกันก็มีคนจำนวนมากออกมามุงดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

การทำสีรถของปอร์เช่มีราคาสูงมาก ผู้ชายคนนี้ที่ขี่แค่รถจักรยานไฟฟ้าสามารถจ่ายเงินชดใช้ได้งั้นเหรอ?

“คุณขี่รถจักรยานยังไงเนี่ย” สาวสวยคนหนึ่งผลักเปิดประตูรถปอร์เช่แล้วเดินลง นั่นมากพอที่จะดึงดูดความสนใจของทุกคน

"ว้าว…"

ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึงในความงามของเธอ ผู้หญิงคนนี้สวมใส่เสื้อผ้าอย่างประณีตซึ่งดูเป็นมืออาชีพและเดินเข้ามาด้วยรองเท้าส้นสูง เธอช่างสง่างามราวกับผู้หญิงที่ออกมาจากภาพวาด

ความงามเช่นนี้ไงทำให้เธอเป็นที่สนใจในทุกที่ที่เธอไป

"เวนดี้เหรอ?" ฮาร์วี่ย์ยิ้ม ช่างเป็นเรื่องบังเอิญเสียจริง เขาไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับเพื่อนร่วมชั้นในวันแรกที่มาทำงาน

แม้ว่าเธอจะชนรถจักรยานไฟฟ้าของเขา แต่เขาก็จะลืมเรื่องนี้ไปเพราะเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขา

ฮาร์วี่ย์ไม่ได้คิดจะให้เธอรับผิดชอบและเดินเข้าไปทักทาย ในตอนนี้เองที่เวนดี้เห็นเขา

"นั่นคุณเหรอ? ฮาร์วี่ย์งั้นเหรอ? ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?"

เวนดี้เริ่มประหม่า เมื่อคืนนี้ที่โรงแรมแพลตตินั่มฮาร์วี่ย์หลอกลวงเพื่อนร่วมชั้นทุกคนที่ วันนี้เขามาที่นี่ทำไม? หรือเขาตามเธอมางั้นเหรอ? เขามาหลอกลวงตบตาคนอื่นอีกหรือเปล่า?

เวนดี้เต็มไปด้วยความเกลียดชังเมื่อเธอคิดถึงเรื่องนี้ เธอซื้อรถปอร์เช่คันนี้ด้วยเงินกู้และใช้เงินกว่าเจ็ดแสนดอลลาร์ เธอรักรถของเธอมาก เธอไม่เคยคิดเลยว่าไอ้คนหลอกลวงคนนี้จะทำให้รถของเธอมีรอยขีดข่วนในวันนี้ เธอไม่รู้ว่าต้องเสียค่าซ่อมเท่าไหร่