บทที่ 1004

เกรย์หัวเราะอย่างเย็นชา

“ใครกล้ามาสร้างความวุ่ยวายในพื้นที่ของตระกูลฌอง?”

“แม้แต่ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งเซาท์ไลท์อย่างเชลดอน ซาเวียร์ มาที่นี่ยังต้องให้เกียรติเลย!”

“ตระกูลฌองได้ตั้งกฏไว้!”

“ก่อนหน้านี้มีคนไม่เชื่อฟังแต่สุดท้ายพวกเขาก็ตกเป็นอาหารปลา!”

“พูดตรง ๆ ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะมีใครมายั่วยุตระกูลฌองหรอก แต่ถ้าไม่ การมาบัควู้ดครั้งนี้คงจะไม่สนใจ จริงไหม?”

ควินน์มองเกรย์และรู้สึกชื่นชมในใจของเธอ

‘คน ๆ นี้เป็นทายาทที่ร่ำรวยอย่างแท้จริง! คนเจ้าชู้ที่แท้จริง!’

‘ซึ่งทายาทที่ร่ำรวยจากบัควู้ดจะกล้าพูดแบบนี้เหรอ?’

ควินน์รู้สึกว่าเธอกำลังหลงรักเกรย์ โดยไม่ได้คำนึงถึงตัวตนของเธอ

แมนดี้ที่อยู่มุมห้องกำลังตัวสั่นเล็กน้อยเนื่องจากการกระทำที่เธอถูกบังคับให้ทำ

ตู้ม!

ทันใดนั้น ประตูห้องโถงถูกเตะเปิดออกและร่วงลงที่พื้น

เวลาต่อมา ทหารหลายสิบคนรีบพุ่งเข้ามาด้านใน พวกเขาบุกเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็วและควบคุมพื้นที่ทั้งหมด

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เกรย์และควินน์ตกใจกับภาพที่เกิดขึ้น

‘เกิดอะไรขึ้น?’

‘ทำไมถึงมีทหารอยู่ที่นี่?’

‘ดูจากชุดของพวกเขา พวกเขาดูเหมือนมาจากค่ายศัตราวุธเลย!’

“แมนดี้?!”

ฮาร์วีย์เดินเข้ามาและเห็นแมนดี้ ร่างกายของเขาสั้นสะท้านและรีบพุ่งตรงไปหาเธอเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ร่างกายของแมนดี้เต็มไปด้วยบาดแผล เมื่อเธอเห็นฮาร์วีย์ เธอพูด “ที่นี่อันตรายนะที่รัก! คุณมาที่นี่ไม่ได้!”

“ผมไม่เป็นไร ผมไม่เป็นไรจริง ๆ” ฮาร์วีย์ตอบ น้ำตาของเขาแทบจะไหล เขาไม่สามารถสนใจอย่างอื่นได้อีกและพยุงแมนดี้ขึ้น

“คุณ...บาดเจ็บเหรอ?”

“พวกเขาทำอะไรกับคุณหรือเปล่า?”

“ไม่ ฉันไม่เป็นไร”