บทที่ 1054

ฮาร์วีย์ไม่ได้ตั้งใจอยากที่จะทะเลาะกับเด็ก

แต่เมสันกำลังทำตัวราวกับว่าเขาเป็นราชาของโลกทั้งใบ แต่ในสายตาของฮาร์วีย์เขาเป็นเพียงแค่เด็กเหลือขอเท่านั้น

ฮาร์วีย์จะสนใจสักนิดได้อย่างไร?

เขายอมคุยด้วยเพียงเพราะเขาหวังว่าเมสันจะหยุดรังควานซีนเธียร์สักที

พูดอย่างปกติ ลืมทายาทร่ำรวยแห่งรีเจนซี่ เอ็นเทอร์ไพรส์ไปได้เลย แม้แต่คณบดีของมหาวิทยาลัยบัควู้ดยังไม่มีสิทธิ์ที่จะคุยกับเขา

แต่เมสันพบว่าคำพูดของฮาร์วีย์เป็นการหยามเกียรติอย่างมาก

เขาชี้ตรงไปที่ฮาร์วีย์อย่างเกรี้ยวกราดและตะโกน “นายคิดว่านายเป็นใครถึงกล้ามาบอกให้ฉันขอโทษ?!”

“ฉันขอเตือนนาย! ว่าฉันรู้ทันนาย!”

“ฉันต้องการซีนเธียร์และคืนนี้ฉันก็จะนอนกับเธอด้วย! ไม่ใช่แค่นั้นนะ ฉันจะทำให้นายคุกเข่าและมองดูทุกอย่างข้าง ๆ !”

สมุนของเมสันเผยการแสดงออกที่เลวร้ายและในทิศทางที่ผิดของคำพูดของเขา

โดยปกติแล้วครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทำอย่างนี้

แต่คำพูดของเมสันทำให้ฮาร์วีย์โกรธอย่างมาก

เขายังแทบไม่กล้าที่จะแกล้งน้องสะใภ้ของเขาอย่างนี้เลย

แต่คนพวกนี้ยังกล้าที่จะพูดแบบนี้เหรอ?

ฮาร์วีย์ก้าวออกไปข้างหน้าอย่างคอแข็ง

เมื่อเห็นท่าทางของฮาร์วีย์ เมสันก็เริ่มตื่นเต้นขึ้น

“อยากตายเองนะตาลุง ฉันจะไม่จ่ายนายแม้แต่เซ็นต์เดียวถ้าฉันหักขาของนาย!”

เมสันได้คิดวิธีการจัดการจัดการกับฮาร์วีย์มากกว่าสิบวิธี

เขาได้เตรียมพร้อมที่จะใช้ฮาร์วีย์เพื่อข่มขู่ซีนเธียร์แล้ว ถ้าเขาทำอย่างนั้นคืนนี้เขาก็จะได้รู้สึกสนุกมาก

ภายในพริบตาเดียว ฮาร์วีย์ก็ได้เดินมาอยู่ตรงหน้าของเมสันเรียบร้อยแล้ว

เมสันไม่ได้ง้างมือเพื่อต่อยแต่กลับเตะเข้าที่ขาข้างขวาของฮาร์วีย์แทน

เขาคาดว่าหัวของฮาร์วีย์คงจะหมุนคว้างเมื่อเขาเตะไปที่ฮาร์วีย์

แต่ภายในวินาทีต่อมา ท่าทางของเมสันเปลี่ยนไปอย่างมาก

ฮาร์วีย์ยกแขนของเขาขึ้นอย่างเรียบง่ายและล็อกเข่าของเมสันไว้