บทที่ 1098

ชายคนนั้นจุดบุหรี่สูบ เขายิ้มหลังจากที่เป่าควันของบุหรี่ออกมาเป็นรูปวงแหวน “ฮาร์วีย์ ยอร์ก ตัวแทนของเจ้าชายยอร์กลูกเขยของตระกูลซิมเมอร์ ฉันเข้าใจถูกใช่ไหม?"

"นายคือใคร?" ฮาร์วีย์ถามอย่างไม่แยแสนัก

"ฉันขอแนะนำตัวหน่อยนะ ฉันชื่อเอริค คลาวด์” เอริคพูดด้วบท่าทางสุภาพ

“ฉันไปทำอะไรให้นายขุ่นเคืองหรือ?” ฮาร์วีย์ขมวดคิ้ว เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเขาเคยไปมีเรื่องอะไรกับตระกูลคลาวด์มาก่อน

“นายไม่ได้ทำให้ตระกูลคลาวด์ขุ่นเคืองหรอก แต่นายไม่ควรทำให้คุณชายรองต้องขุ่นเคือง” เอริคตอบด้วยรอยยิ้ม

“คุณชายรอง?” ฮาร์วีย์ขมวดคิ้ว “นายกำลังพูดถึงเจ้าขยะควินตัน ยอร์กอยู่หรือเปล่า?”

"ฮะ?" เอริคอึ้งไปครู่หนึ่ง “นายเพิ่งเรียกคุณชายรองว่าขยะเหรอ?”

สถานะของควินตันในเซาท์ไลท์คืออะไรกันแน่?

แม้ว่าเขาจะพ่ายแพ้และได้ถอยกลับไปฮ่องกง แต่อันที่จริงก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นหรอกที่จะกล้าพูดถึงเขาเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม ฮาร์วีย์ซึ่งอยู่ต่อหน้าของเอริคตอนนี้กลับเรียกเขาว่าเจ้าขยะควินตันแบบหน้าตาเฉย

เอริคไม่ใช่คนโง่ ตรงกันข้าม เขานั้นฉลาดหลักแหลมมาก

ความรู้สึกที่ไร้สาระกำลังปรากฏก่อตัวขึ้นในใจของเขาอยู่ในขณะนี้

เขาคิดในใจว่าการลักพาตัวฮาร์วีย์มานั้นเป็นการกระทำที่ผิดมาก

...

ในขณะเดียวกัน…

แมนดี้และฮาลซีย์ได้มาถึงที่หน้าประตูคฤหาสน์ของตระกูลเยตส์

ประตูถูกเปิดออกมาและคีธก็ได้ปรากฏตัว น้ำเสียงของเขาเย็นชา “โอ้ นี่ใช่คุณประธานกรรมการบริหารสุดที่รักของเรา แมนดี้ ซิมเมอร์หรือเปล่านะ? ลมอะไรหอบคุณมาที่นี่ในวันนี้เนี่ย?” คีธพูดออกมาอย่างเสแสร้ง

สมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเยตส์มองแมนดี้แบบไม่ค่อยใส่ใจมากนัก

และบางคนถึงขั้นเยาะเย้ยแมนดี้และฮาลซีย์