บทที่ 1112

“มิสเตอร์ยอร์ก คุณบ้าไปแล้วเหรอ? คุณรู้หรือเปล่าว่าหัวหน้าของบราเทอร์ฟรายคือใคร? คุณกล้าที่จะรับคำขอโทษของเขาหรือเปล่าถ้าเกิดเขามาที่นี่?”

“ผู้ชายคนนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริงในสายงานที่นี่! เพียงแค่เขาดีดนิ้ว เขาสามารถทำทุกอย่างได้ที่เขาต้องการ! แต่คุณยังอยากให้ผู้ชายคนนั้นก้มหัวให้คุณอีกเหรอ?”

“คุณคิดอะไรอยู่? คุณเป็นแค่ลูกเขยเกาะกินที่กำลังตั้งแผงลอยอยู่บนถนน! คุณคู่ควรเหรอ?”

นิค ลาเชย์และคนอื่น ๆ ชี้นิ้วไปที่ฮาร์วีย์และแหย่เขา ปกติแล้วเขาไม่เคยพบเจอใครที่โง่จนแยกสิ่งที่ดีและไม่ดีไม่ได้

แมนดี้รู้สึกเคร่งเครียด

‘สั่งให้หัวหน้ามาและขอโทษฉันเหรอ?’

‘ฮาร์วีย์กำลังคิดอะไรอยู่?’

‘เขาพยายามจะฆ่าพวกเราเหรอ?’

แมนดี้ตื่นตระหนกจนหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมา เธอส่งข้อความหาคีธและฟินน์ เยตส์ด้วยความสั่นกลัว

ภายใต้เหตุการณ์เหล่านี้ ถึงแม้ว่าแมนดี้ไม่ต้องการที่จะหันไปขอร้องอ้อนวอน แต่เธอกลัวว่าฮาร์วีย์จะถูกบราเทอร์ฟรายและลูกน้องของเขาทำร้ายถึงตายถ้าเธอไม่ขอความช่วยเหลือจากตระกูลเยตส์

บราเทอร์ฟังในขณะที่ฮาร์วีย์สั่งให้หัวหน้าของเขาปรากฏตัวและหักแขนของเขาแถมยังให้ขอโทษนังเด็กผู้หญิงคนนี้อีก

ความโกรธเพิ่มพูนขึ้นเต็มอกของเขาจนถึงขั้นเกือบระเบิด

เขาเดินตรงไปในขณะที่เขากำลังจะดุด่าฮาร์วีย์พร้อมกับยกมือของเขาขึ้นเพื่อตบหน้าของฮาร์วีย์

เพียะ!

ในวินาทีต่อมา หลังมือของฮาร์วีย์ก็ประทับอยู่บนใบหน้าของบราเทอร์ฟรายแล้ว

อั๊ก!

ในขณะเดียวกัน ฮาร์วีย์เตะเข้าที่ท้องของบราเทอร์ฟราย

เพียะ!

ต่อมาฮาร์วีย์ตบเบ็กก้าจนลอยออกไป

ไม่นาน ทั้งสองคนต่างกำลังคุกเข่าลงต่อหน้าฮาร์วีย์

ภาพตรงหน้าสร้างความมึนงงให้กับฝูงชน

‘ลูกเขยเกาะกินคนนี้โหดเหี้ยมจริง ๆ ! เขาจัดการบราเทอร์ฟรายและผู้หญิงของเขาจนลงไปกองกับพื้นได้เหรอ?’