บทที่ 1134

หลังจากจัดการเรื่องของคริสและบอกเชลดอนให้ออกไปแล้ว ฮาร์วีย์ก็ยืนขึ้นส่งยิ้มให้แล้วพูดว่า “อีวอนน์ เรื่องนี้ก็จบลงแล้ว คุณคงจะมีสมาธิกับงานของคุณได้สักที”

สีหน้าของอีวอนน์นั้นดูสับสน แต่เธอก็ยิ้มออกมา “ท่านประธาน คุณต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่คุณพูดด้วยนะคะ ฉันจะรอคุณที่สกาย คอร์ปอเรชั่น”

จากนั้นเธอก็ออกไป

ฮาร์วีย์ยกมือขึ้นเกาหัว

ครั้งนี้เขาพูดแบบนี้เพื่อให้อีวอนน์หลุดพ้นจากโซ่ตรวนของตระกูลซาเวียร์

แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าไปพัวพันด้วยเสียแล้ว

‘ลืมมันไปเถอะ’ ตอนนี้เขาไม่อยากคิดถึงเรื่องนั้น

ฮาร์วีย์นั่งลงอีกครั้งและพูดอย่างเย็นชาว่า “ให้คนจากตระกูลร็อบบินส์และตระกูลคลาวด์เข้ามา”

หลังจากนั้นไม่นานคัลลัมและไคล์ก็ถูกเชิญให้เข้ามา

ทั้งสองคนเกือบจะเป็นลมเพราะความตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของฮาร์วีย์

“ฮาร์วีย์เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเหรอ?!”

ผู้เฒ่าทั้งสองตระกูลที่โหดเหี้ยมทั้งสองดูซีดเซียวลง

“เราไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?”

“นี่ไม่ใช่ลูกเขยไร้ค่าคนนั้นหรอกหรือ นี่ ฮาร์วีย์ ยอร์กจริง ๆ หรือ?”

“ควินตันหลอกพวกเรา!”

คัลลัมและไคล์อยากจะบ้าตายเพื่อให้หลุดพ้นจากสถานการณ์นี้

ลูกเขยที่ถูกพวกเขาดูหมิ่นเหยียดหยามกลับกลายเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่ไม่มีใครเทียบได้ในโลกนี้!

นี่คือตำนานของกองทัพ!

ตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่!

เป็นไปไม่ได้!

เหนือจินตนาการของพวกเขา!

ฮาร์วีย์พูดอย่างเย็นชาว่า “ผมต้องขอโทษที่ทำให้ตกใจ ผมคือหัวหน้าผู้ฝึกสอน”

ตุบ!

ขาของคัลลัมและไคล์อ่อนแรงลงจนต้องทรุดเข่าลงกับพื้นพร้อมกัน

“ตระกูลร็อบบินส์ ตระกูลคลาวด์ ผมไม่ได้มีปัญหาอะไรกับพวกคุณ แต่พวกคุณกลับจ้างทหารรับจ้างชายแดนมาฆ่าผม ผมจะลงโทษพวกคุณยังไงดี?!”

ฮาร์วีย์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา