บทที่ 1146

หลังจากนั้นไม่นาน แมนดี้กัดฟันแน่นและถอนหายใจออกมาในที่สุด เธอไม่พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว

เธอเป็นคนจิตใจดีแต่ก็ไม่ใช่คนโง่ เธอจะมองเหล่าตระกูลเยตส์ไม่ออกได้อย่างไร?

แต่เธอเพียงแค่ไม่สามารถก้าวผ่านความรู้สึกที่มันติดค้างอยู่ภายในหัวใจของเธอได้ก็เท่านั้นเอง

เมื่อฮาร์วีย์พูดเรื่องนี้ออกมาตรง ๆ มันก็ทำให้แมนดี้รู้สึกโล่งใจได้บ้าง

“ที่รัก ขอบคุณนะ ฉันเข้าใจดีว่าพวกเขาปฏิบัติกับฉันเหมือนเป็นเครื่องมือ และฉันจะไม่ฟังพวกเขาอีกแล้ว”

“ตระกูลเยตส์สมควรได้รับบทเรียนเสียบ้าง”

แม้ว่าแมนดี้จะพูดออกมาแบบนั้น แต่หัวใจของเธอก็ยังคงเจ็บปวดรวดร้าวด้วยคำว่าครอบครัว

แต่ฮาร์วีย์นั้นเขาไม่คิดจะให้โอกาสกับตระกูลเยตส์อีกเลยแม้สักครั้งเดียว

เขาส่งซีนเธียร์ไปสำรวจมหาวิทยาลัยที่ต่างเมืองเพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการทำให้ทั้งไซม่อนและลิเลียนออกจากบัควู้ดไปก่อน อีกทั้งเขายังเสนอให้ทั้งสองใช้เวลาเที่ยวเล่นพักผ่อนหย่อนใจในมอร์ดูและโวลซิ่งก่อนกลับมา

และด้วยเหตุนี้ เหล่าตระกูลเยตส์ก็จะไม่มีทางติดต่อกับไซม่อนและลิเลียนได้

...

ณ คฤหาสน์ของตระกูลเยตส์

ทุกคนพยายามโทรหาครอบครัวของแมนดี้ด้วยท่าทางอันสิ้นหวัง แต่ทว่ามันก็ไม่เป็นผลเลย

ฟินน์กลับมาใจจดใจจ่ออีกครั้ง

“คุณย่าครับ ผมจะให้คนตรวจสอบเรื่องนี้ให้นะครับ”

“ไซม่อน, ลิเลียน, และซีนเธียร์ พวกเขาทั้งหมดขึ้นเครื่องบินและออกจากบัควู้ดไปเมื่อประมาณหนึ่งชั่วโมงที่แล้วเพื่อไปสำรวจมหาวิทยาลัย ผมได้ยินมาว่าพวกเขาจะเดินทางไปยังเมืองใหญ่ ๆ สองสามเมือง พวกเขาจะไม่มีทางกลับมาเร็ว ๆ นี้แน่อย่างน้อย ๆ พวกเขาก็น่าจะไปสักสิบถึงสิบห้าวันอย่างต่ำ!”

“และพวกเราก็ไม่รู้ด้วยว่าฮาร์วีย์กับแมนดี้ไปไหน หาตัวพวกเขายากมาก!”

“ไปกดกริ่งที่เดอะการ์เด้น เรสซิเด้นท์ก็แล้ว แต่ก็ไม่มีใครอยู่เลย!”

ตระกูลเยตส์ต่างก็รู้สึกเป็นกังวลเมื่อได้ยินเกี่ยวกับสถานการณ์ต่าง ๆ ในตอนนี้

ความหวังทั้งหมดของพวกเขามันถูกเอาไปวางไว้บนบ่าของแมนดี้ และเหล่าตระกูลเยตส์ต่างก็ยังคงคิดว่าพวกเขาจะยังมีโอกาสหากว่าแมนดี้กลับมาช่วยพลิกผันสถานการณ์ของบริษัทครั้งนี้

มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?

คุณย่าเยตส์ร่ำไห้จนไม่เหลือน้ำตาให้ไหล อีกทั้งเธอยังไอหนักมาก