บทที่ 1159

ฮาร์วีย์มองดูภาพตรงหน้าอย่างเมินเฉย

เห็นได้ชัดว่าผู้ชายคนนี้มีทัศนคติที่ป่วย

แต่หลังจากที่ฮาร์วีย์กัดกินผักและกลืนมันลงไป เขาก็เข้าใจทันที

ในจานมียากล่อมประสาทอยู่

แต่เมื่อเห็นว่าช่วงนี้แมนดี้ไม่ค่อยได้พักผ่อน ฮาร์วีย์ก็ไม่คิดที่จะเปิดเผยเรื่องนี้ ดังนั้นพวกเขาทั้งสองจึงทานอาหารต่ออย่างปกติ

ส่วนยากล่อมประสาทเหล่านั้นกลับไม่ส่งผลอะไรต่อฮาร์วีย์เลยสักนิดเดียว

ยาพิษชนิดใดบ้างที่เขายังไม่พบเจอบนสนามรบ?

ถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะไม่ได้มีภูมิคุ้มกันต่อยาพิษทั้งหมด แต่มันกลับไม่ได้ส่งผลอะไรเลย

ลุคมองพวกเขาจากไกล ๆ และตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น

ในที่สุด คืนนี้เขาก็จะได้สนุกกับแมนดี้สักที

เขาได้ยินมาว่าลูกเขยเกาะกินคนนี้ยังไม่เคยนอนกับแมนดี้เลยถึงแม้ว่าจะเป็นสามีของเธอมาแล้วสามปีก็ตามหรือพูดได้ว่าลุคทำเช่นนี้ก็เพื่อสิ่งที่ดีสำหรับพวกเขาและต้องการจะช่วยเหลือพวกเขา!

หลังจากที่ฮาร์วีย์กับแมนดี้ทานอาหารค่ำเสร็จ พวกเขายังไม่กลับไปยังห้องพักของพวกเขาแต่กลับไปเดินเล่นริมทะเลสาบแทน

หลังจากที่เดินเล่นมาประมาณหนึ่งชั่วโมง แมนดี้เริ่มรู้สึกเหนื่อยและทั้งคู่ก็เดินกลับไปยังห้องพักของพวกเขา

เมื่อพวกเขามาถึงห้อง แมนดี้อาบน้ำและพักผ่อน เมื่อฮาร์วีย์เห็นว่าเธอกำลังนอนอย่างเงียบสงบ เขาก็ดึงผ้าห่มมาคลุมเธอพร้อมกับปิดไฟและรอคอยอย่างเงียบ ๆ ในความมืด

เขาอยากจะเห็นว่าลุคจะทำอะไร

ในขณะเดียวกันลุคที่อยู่ไม่เป็นสุขและตื่นเต้นในห้องทำงานของเขา เขารู้สึกว่าตอนนี้ผลข้างเคียงของยากล่อมประสาทควรจะได้เวลาออกฤทธิ์แล้ว

หลังจากนั้นเขาจึงค่อย ๆ ย่องเข้าไปในห้องของฮาร์วีย์

แต่อย่างไรเขาจะต้องรอบคอยอย่างมาก เขากดออดประตูอยู่หลายครั้งและรอจนกว่าจะไม่มีก่อนตอบรับก่อนที่จะหยิบบัตรผ่านเข้าออกประตูออกมาและเปิดประตูออก

หลังจากที่เปิดไฟ ลุคเห็นร่างของแมนดี้ที่กำลังนอนอยู่บนเตียงและเผยให้เห็นแค่ใบหน้าที่มีรอยยิ้มของเธอเท่านั้นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที

ตอนนี้ลุคไม่ได้สนใจอย่างอื่นแล้ว เขาเพียงแค่ต้องการรีบพุ่งตัวไปที่เตียงเท่านั้น

แต่ในเวลาต่อมา ทุกอย่างกลับมืดสนิทและเขาก็ล้มลงสลบไปบนพื้นทันที