บทที่ 1189

เมื่อเห็นว่าแมนดี้ยังคงดื้อรั้น ทุกคนในตระกูลเยตส์รู้สึกตื่นเต้นและพึงพอใจ

นั่นเป็นเพราะว่ายิ่งแมนดี้ดื้อรั้นมากเท่าไหร่ สถานการณ์ของเธอก็จะยิ่งแย่ลงมากเท่านั้น!

ในขณะนั้นพวกตระกูลเยตส์ก็อดไม่ได้ที่เติมเชื้อไฟ

“มิสเตอร์นอร์ตัน แมนดี้มักไม่เคยให้ความเคารพผู้อาวุโสกว่า ตระกูลเยตส์ในบัควู้ดก็ยังไม่เว้น เธอจะไม่สนใจด้วยซ้ำหรอกว่าจะเป็นคุณ ตระกูลเยตส์ที่น่าเคารพนับถือจากอเมริกา!”

“ใช่! คนอย่างเธอต้องได้บทเรียน!”

“ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรกับคนอย่างเธออีกต่อไปแล้ว จัดการเธอจนใบหน้าสวย ๆ ของเธอเสียโฉมให้เธอหวาดกลัว!”

ทุกคนในตระกูลเยตส์ทำท่าทางและพูดอย่างไร้ความปราณีเหมือนพวกอันธพาล

ถ้าไม่ใช่เพราะนอร์ตันยืนอยู่ตรงนี้ พวกเขาคงเข้าไปจัดการให้ตายคามือไปแล้ว

นอร์ตันยกมือขวาขึ้นเพื่อสั่งพวกตระกูลเยตส์ให้หยุดพูด

จากนั้นสายตาที่เย็นชาของเขาจับจ้องไปที่แมนดี้ ความโกรธอัดแน่นผ่านน้ำเสียงอันเยือกเย็นของเขา

“แมนดี้ ฉันจะถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย เธอยินดีที่จะโอนหุ้นของรีเจนซี่ เอ็นเทอร์ไพรส์ไปยังตระกูลเยตส์หรือเปล่า?!”

แมนดี้มีความเข้มข็งและหนักแน่นในคำพูดของเธอ เธอกัดฟันพูดออกไป “ไม่!”

“พวกเขาไม่ได้เป็นเจ้าของที่นั่นตั้งแต่แรก!”

“ต่อให้ถามเป็นร้อยครั้งฉันก็ไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นเด็ดขาด!”

นอร์ตันไม่โกรธแต่กลับส่งยิ้มให้แทน “เอาล่ะ เธอมีความกล้าจริง ๆ ! ใครก็ได้ จัดการลงโทษเธอ!”

“ถ้าเธอยังไม่ยอม ฉันจะจัดการเองจนกว่าเธอจะยอมตกลง!”

เมื่อสิ้นเสียงของนอร์ตัน พวกลูกน้องผมสีบลอนด์ ดวงตาสีฟ้าก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับแส้

ตระกูลเยตส์จากอเมริกามีมายาวนานเกือบร้อยปีแล้ว

ตระกูลแบบนี้ยึดมั่นในวินัยของตระกูลอย่างเข้มงวดเหมือนเช่นราชวงศ์โบราณในยุคศักดินา

เมื่อมีคนในตระกูลทำผิด การเฆี่ยนตีหนึ่งรอบถือเป็นการลงโทษเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ภายในตระกูลมีบทลงโทษที่น่าสะพรึงกลัวในทุกรูปแบบเพื่อลงโทษสมาชิกในตระกุลของพวกเขา

การใช้แส้เป็นเพียงการลงโทษที่เบาที่สุดในบรรดาทั้งหมด