บทที่ 1230

ในเขตชานเมืองบัควู้ด

ในโกดังที่เต็มไปด้วยขยะ...

แมนดี้กับเลขาของเธอถูกมัดไว้ที่มุมห้อง

ระหว่างทางไปรีเจนซี่ เอ็นเทอร์ไพรส์เมื่อเช้านี้ พวกเขาจับตัวพวกหล่อนมา พวกหล่อนยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเธอ

ลูกน้องที่ไทสันจัดไว้เพื่อคอยดูแลปกป้องพวกเธอเฝ้าติดตามอย่างเงียบ ๆ ตอนนี้แม้แต่ไทสันก็ยังไม่ได้รับข่าวว่าเกิดอะไรขึ้น

นอกโกดัง ชายผมบลอนด์นั่งอยู่ กลิ่นอายความเยือกเย็นแผ่ออกมาจากเขา เขาดูเหมือนทหารผ่านศึกที่เคยอยู่ในสนามรบ

เขาจิบวอดก้าแล้วหันไปมองแมนดี้และเลขาของเธอเป็นครั้งคราว

“ผู้หญิงสองคนนี้ก็ไม่เลว น่าเสียดายที่ฉันแตะต้องพวกหล่อนตอนนี้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นก็คงจะได้สนุกไปแล้ว!” เขาคร่ำครวญ

พ่อบ้านเป็นหัวหน้าของเขา แน่นอนเชสทำตามคำสั่งและไม่กล้าเข้าไปยุ่ง

เมื่อแมนดี้ได้ยินคำพูดของเขา เธอก็โล่งใจ

เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ยังมีความหวังว่าตราบใดที่คนพวกนี้ไม่แตะต้องเธอหรือเลขาของเธอ

ในขณะเดียวกัน ผู้ชายผมบลอนด์อีกสองสามคนก็เข้ามาจากประตู

พวกเขาจ้องไปที่แมนดี้และเลขาของเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา น้ำลายไหลยืดลงมา

“เจ้านาย ฉันเคยได้ยินมาว่าผู้หญิงของประเทศนี้สวย ๆ ทั้งนั้น พวกแม่มดในประเทศของเรายังเทียบไม่ได้! ฉันเล่นกับพวกเธอได้ไหม?” ชายร่างเล็กเลียริมฝีปาก ใบหน้าน่าขยะแขยง

แต่หัวหน้าของเขาตะคอกออกมาอย่างเย็นชา “แกลืมคำสั่งของพ่อบ้านไปแล้วหรือไง? เราแตะต้องผู้หญิงพวกนี้ไม่ได้จนกว่าเรื่องทั้งหมดจะจบลง”

“เมื่อทุกอย่างจบลงแล้ว ผู้หญิงสองคนนี้จะเป็นของเล่นของเรา”

คนตัวเล็กยิ้มกว้าง “เจ้านาย! ฉันได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนรักของเจ้าชายยอร์ก!”

“เจ้าชายยอร์กเป็นอันดับหนึ่งในเซาท์ไลท์! ช่างรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เล่นกับผู้หญิงของเขา!”