บทที่ 1243

เหงื่อเย็นไหลอาบหน้าของนายใหญ่เยตส์ ในเวลาแบบนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะแสดงท่าทีอย่างไรออกมา

ไพ่ที่เขามีตอนนี้เป็นเรื่องตลกต่อหน้าชายคนนี้

สิ่งที่เขาพูดออกไปทำให้ตัวเองมีแต่อับอายเท่านั้น

ทันทีที่พ่อบ้านที่อยู่ด้านหลังได้ยินว่าจริง ๆ แล้ว ฮาร์วีย์เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนและเจ้าชายยอร์ก พ่อบ้านก็ส่งเสียงขออ้อนวอนและคุกเข่าลงกับพื้นอย่างคลุ้มคลั่งในทันที

เขาวางแผนลักพาตัวภรรยาของหัวหน้าผู้ฝึกสอน! นี่เป็นความผิดที่เขาไม่สามารถหลบหนีได้

“หัวหน้า…หัวหน้าผู้ฝึกสอน! ผมตาบอดที่มองไม่เห็นความถูกต้อง! ได้โปรดให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมจะทำทุกอย่างที่คุณสั่ง และปฏิบัติต่อคุณอย่างดี!”

นายใหญ่ลำดับสามของตระกูลเยตส์มีสีหน้าหวาดกลัว เขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี เขายอมแพ้โดยทันทีที่เขารู้ถึงตัวตนของฮาร์วีย์

ฮาร์วีย์หัวเราะเยาะ

“นายใหญ่เยตส์ คุณเก่งกาจมากที่เอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งทุกคนทั่วอเมริกา ทำไมคุณถึงยอมแพ้ง่าย ๆ ล่ะ?”

“ฉันจะให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้าย…”

“โอกาสอะไร?”

นายใหญ่เยตส์รู้สึกดีใจ เขาคาดเดาไปต่าง ๆ นา ๆ ในหัวของเขา

ใบหน้าของฮาร์วีย์เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยเสียดสี

“ฉันได้ยินมาว่านอกจากศิลปะแห่งการแปรผันแล้ว คุณรู้วิธีดึงสายฟ้าทั้งห้าออกมาด้ ฉันอยากจะเห็น”

“เอ๊ะ!”

นายใหญ่ลำดับสามของตระกูลเยตส์ชะงัก แต่หลังจากนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมา

เขาเข้าใจแล้ว

หัวหน้าผู้ฝึกสอนพ่ายแพ้ให้กับศิลปะแห่งการแปรผันของเขาและนั่นคือเหตุผลที่เขามาขวางทางของนายใหญ่เยตส์ เขาอยากจะประลองใหม่อีครั้ง

ฉลาดจริง ๆ นายใหญ่เยตส์ไม่มีทางเทียบได้กับหัวหน้าผู้ฝึกสอน

แต่ถ้าหัวหน้าผู้ฝึกสอนอยากที่จะสู้อย่างยุติธรรม เขาก็มั่นใจใน “ศิลปะแห่งการแปรผัน” และ “การโจมตีด้วยสายฟ้าทั้งห้า”

โดยไม่ต้องคิดอะไรให้มาก นายใหญ่เยตส์ที่หวาดกลัวก่อนหน้านี้ส่งรอยยิ้มเย้ยหยันให้ฮาร์วีย์

“หัวหน้าผู้ฝึกสอน พูดตามตรงการโจมตีด้วยสายฟ้าทั้งห้านั้นทรงพลังเกินไป ผมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ถ้าหากต้องแสดงให้คุณได้เห็น”

“ถ้าผมเผลอฆ่าหรือทำร้ายคุณขึ้นมาเพราะควบคุมมันไม่ด้ ผมคงจะรับผิดชอบไม่ไหว!”

“ไม่เป็นไร” ฮาร์วีย์ตอบ