บทที่ 1267

ซาช่า ลาร์สัน กลับมามีสติอีกครั้งหลังจากถูกเตะลงไปกองกับพื้น

เธอกรีดร้องอย่างหนัก “พ่อทูนหัว ได้โปรดหยุดเถอะ! ได้โปรด! มันเจ็บ!"

หลังจากได้ยินซาช่าเรียกเขาแบบนั้น เพอร์ซีย์ วิลเลียมส์ตัวสั่นหนักขึ้นอีก เขาคว้าคอซาช่า ยกเธอขึ้นแล้วตบหน้าเธออย่างต่อเนื่อง

“ใครเป็นพ่อทูนหัวของหล่อน! ฮะ?!”

“ใครเป็นพ่อทูนหัวของเธอกัน?!”

“ถ้าเธอยังพูดอะไรไร้สาระอีก ฉันจะตีเธอให้ตาย!”

เพอร์ซี่รู้ว่าเขาจบเห่แน่ ถ้าอีกฝ่ายรู้ว่าเขามีความสัมพันธ์กับซาช่า

หลังจากนั้นไม่นานเพอร์ซี่หยุดตบหญิงสาว ใบหน้าเล็กแสนน่ารักของซาช่าถูกทำลายจนหมดสภาพ

เธอกระตุกอยู่บนพื้นอย่างช่วยไม่ได้ เลือดและหยาดน้ำตาผุดขึ้นที่มุมตาของเธอ

เธอไม่เคยคิดว่าฮาร์วีย์ ยอร์กมีตัวตนด้านนี้

ถ้าเธอรู้ เธอจะปรนเปรอเขาทุกครั้งที่มีโอกาสทีเดียว! และคงไม่กล้าแม้แต่จะขัดใจเขาแม้แต่ครั้งเดียว!

แต่ฮาร์วีย์ไม่คิดจะปล่อย สองพ่อลูก ที่ว่ายมาติดเบ็ดไป

ในตอนนั้น เขาพูดอย่างเย็นชาว่า “อ้อ ผมได้ยินมาว่า ซาช่ากำลังจะได้รับการเลื่อนตำแหน่ง”

“คุณคงเป็นคนช่วยให้เธอได้รับตำแหน่งใช่ไหม? 'พ่อทูนหัว'?"

ฮาร์วีย์เน้นไปที่คำว่า “พ่อทูนหัว”

หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น ซาช่าที่ยังอยู่บนพื้นรู้สึกสิ้นหวัง

เธอเข้าใจว่าฮาร์วีย์กำลังบีบให้เธอตายคามือ

เพอร์ซีย์ตัวสั่นไม่หยุด จากนั้นจึงปฏิเสธข้อกล่าวอ้างนั้นออกไป

“ไม่มีเรื่องแบบนั้นแน่! ผมขอประกาศว่าผู้หญิงคนนี้ถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยมอร์ดูแล้ว!”

“ผมจะออกรายงานเกี่ยวกับสิ่งที่เธอทำตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา เธอจะถูกขึ้นบัญชีดำจากโลกวิชาการ!”

ฮาร์วีย์ยืนขึ้นและเดินไปหาซาช่าจากนั้นก็มองลงมาที่เธอ เขาแสดงความสงสารเล็ก ๆ ที่มุมปาก

“ครูคือแม่พิมพ์ จึงควรเป็นแบบอย่างให้คนอื่นทำตาม…”

“แต่ซาช่าไม่เพียงแต่คุณไม่สั่งสอนและปลูกฝังนักเรียนของคุณในฐานะครู แต่คุณยังขายร่างกายให้กับชายชราและนอนกับพวกเขาเพื่อผลประโยชน์อีกต่างหาก…”