บทที่ 1276

ดวงตาของท็อดด์ฉายแววเย็นชา เขากัดฟัน “นายท่านรัสเซล โปรดให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะครับ ครั้งนี้ผมไม่พลาดแน่!”

บ่ายวันนั้น ท็อดด์มาถึงรีเจนซี่เอ็นเตอร์ไพรซ์พร้อมกับสัญญาจากครั้งก่อน แมนดี้ต้องไปพบพวกเขา เนื่องจากพวกเขาเป็นผู้ถือหุ้นของรีเจนซี่ เอ็นเตอร์ไพรส์ด้วย “คุณคือแมนดี้ ซิมเมอร์ใช่ไหม เรามาที่นี่ด้วยเหตุผลเพียงอย่างเดียว คือเราต้องการหุ้นทั้งหมดของรีเจนซี่ เอ็นเตอร์ไพรส์!” ทอดด์พูดด้วยน้ำเสียงไม่ยอมใคร แมนดี้ได้ฟังแล้วขมวดคิ้ว

“นั่นเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ ฉันเพิ่งเข้ารับตำแหน่งในบริษัทนี้ ยิ่งกว่านั้นปัญหาเกี่ยวกับกระแสเงินสดก็กำลังได้รับการจัดการใแล้วในตอนนี้ และในอนาคตอันใกล้นี้ก็จะพัฒนาไปได้อีกมากด้วย แล้วทำไมฉันถึงขายหุ้นให้คุณล่ะคะ?”

“ใช่ค้ะ คุณฌอง เมื่อสองสามวันก่อนเราเคยต้องการขายหุ้น แต่ตอนนี้เรามีทางเลือกอื่นแล้ว”

“บางทีคุณอาจจำเป็นต้องรู้ทันเหตุการณ์ล่าสุด และเนื่องจากคุณเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของเรา คุณจะเอนหลังและเพลิดเพลินไปกับเงินปันผลที่จะได้รับในอนาคตได้นะคะ” แม้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะนอบน้อมถ่อมตน แต่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังทำตัวเป็นปฏิปักษ์กับเขาอย่างอ้อม ๆ ท็อดด์นั่งไขว่ห้าง เขาวางเท้าไว้บนโต๊ะ

“คุณไหมว่ากำลังคุยอยู่กับใคร?!”

“บางทีผมควรจะแนะนำตัวเองอีกสักรอบ ผมไม่ใช่ใครที่ไหน แต่ผมคือท็อดด์ ฌอง จากตระกูลฌองแห่งมอร์ดู”

“อะไรก็ตามที่พวกเราตระกูลฌองแห่งมอร์ดูหมายตาไว้ ไม่ว่ายังไงคุณก็ต้องขายมันให้ผม!”

เมื่อได้ยินคำว่า “ตระกูลฌองแห่งมอร์ดู” พนักงานอยู่รอบ ๆ ก็ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว พวกเขาทุกคนเป็นคนที่มีประสบการณ์ในโลกธุรกิจ พวกเขาจึงเข้าใจเป็นอย่างดีว่าการที่ตระกูลใดตระกูลหนึ่งได้อันดับที่เก้าในสิบอันดับแรกของประเทศ H นั้น หมายความว่าอย่างไร

ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดส่งเสียงดัง การโต้เถียงนั้นคล้ายกับการต่อกรกับพระเจ้า หากพวกเขาพูดอะไรที่ไม่จำเป็นออกไป พวกเขาอาจจบลงด้วยความตาย ปฏิกิริยาของพวกเขาทำให้ทอดด์พอใจ เขาหรี่ตามองแมนดี้ “ผมให้เวลาคุณเตรียมตัวหนึ่งวัน พรุ่งนี้ เวลาเดียวกันนี้ ผมอยากได้ข้อตกลงการขายหุ้น”

“คุณต้องนอนกับบผมด้วย!”

“ถ้าคุณไม่ทำตามที่ผมต้องการ ก็รอวันที่รีเจนซี่ เอ็นเตอร์ไพรส์ล้มละลายได้เลย! สำหรับพวกคุณทุกคน ผมจะทำให้พวกคุณต้องทนทุกข์ทรมานให้ถึงที่สุด!” ท็อดด์หัวเราะด้วยความพอใจอย่างเหลือล้น