บทที่ 1310

ทหารชั้นสูงทั้งสี่คอยต่อสู้อยู่เคียงบ่าเคียงใหล่กับนายใหญ่ลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์ตั้งแต่ยังอยู่ในสนามรบ และพวกเขาก็อยู่กับเขามาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

การให้แบรดลีย์นำทหารชั้นสูงทั้งสามไปด้วยเป็นการบ่งชี้ว่าเรื่องนี้มีความสำคัญต่อนายใหญ่ลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์มากเพียงใด

หลังจากที่แบรดลีย์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ให้เหตุผลว่า “นายท่านครับ ทำไมท่านถึงไม่ให้ผมพาทหารชั้นสูงทั้งสี่ไปเลยล่ะครับ? ในกรณีนี้สิ่งต่าง ๆ ก็อาจจะได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม”

นายใหญ่ลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์ตอบกลับอย่างนิ่ง ๆ “ฉันยังไม่ได้บอกคุณถึงที่มาของทหารชั้นสูงทั้งสี่ที่อยู่ภายใต้การดูแลของฉันเลย ถ้าอย่างนั้นฉันใช้โอกาสนี้เพื่อแนะนำให้คุณได้รู้จักในวันนี้เลยก็แล้วกัน”

“ทหารชั้นสูงลำดับที่สอง บาห์น เขาเป็นนักสู้จากประเทศไทย เขาได้รับการฝึกฝนมาพิเศษด้านมวยไทยจากประเทศไทยตั้งแต่อายุยังน้อย เขาไร้เทียมทานในการต่อสู้ระยะประชิดและก้าวเข้าสู่อาณาจักรแห่งตำนานของมวยไทย”

“ทหารชั้นสูงลำดับที่สาม ฟลอยด์ เขาเป็นปรมาจารย์คาราเต้จากประเทศในหมู่เกาะ เขาให้ความสำคัญกับทุก ๆ การเคลื่อนไหวในการฝึกคาราเต้ของเขา”

“ทหารชั้นสูงลำดับที่สี่ เลนนอซ เขาฝึกเคนโด้จากประเทศในหมู่เกาะ และครั้งหนึ่งเคยได้รับรางวัลรองชนะเลิศในการแข่งขัน เคนโดเยาวชนของประเทศในหมู่เกาะด้วย”

“ทั้งสามคนนี้มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง และพวกเขาทุกคนผ่านการฝึกฝน 'ศิลปะการฆ่า' และหลังจากที่ติดตามฉันในกองทัพ พวกเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ “

“คุณพาแค่สามคนนี้ไป คุณก็สามารถชนะได้ง่าย ๆ แล้ว!”

“สำหรับทหารชั้นสูงลำดับที่หนึ่ง อีแวนเดอร์ เขาไม่ได้ฝึกศิลปะการฆ่าใด ๆ มาเลย แต่เขาเป็นเด็กที่ฉันช่วยขึ้นมาท่ามกลางผู้เสียชีวิตในสมรภูมิรบยูโร-อเมริกัน”

“เขาเคยอยู่บนขอบเขตความเป็นความตายมาแล้ว เขาไม่มีความรู้สึกใด ๆ หลงเหลืออยู่ในใจแล้ว เขาเป็นเสมือนแค่เครื่องจักรสังหารสุดเลือดเย็น บางครั้งแม้แต่ฉันก็ควบคุมเขาไม่ได้ และคุณเองก็ทำไม่ได้อย่างแน่นอน”

“ดังนั้น อย่าปล่อยให้อีแวนเดอร์ได้เคลื่อนไหวใด ๆ เว้นแต่จะจำเป็น”

นายใหญ่ลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์ไม่ค่อยพูดเรื่องนี้ให้ใครฟังมากนัก แต่ถึงกระนั้นเขาก็บอกความลับทั้งหมดนี้ให้กับแบรดลีย์ได้รู้”

แบรดลีย์ตกใจเป็นอย่างมาก เขาเคยรู้มาว่านายใหญ่ลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์มีทหารชั้นสูงสี่คนภายใต้อำนาจของเขา แต่อย่างไรก็ตามเขารู้เพียงแค่ความแข็งแกร่งของทั้งสี่เท่านั้น”

นายใหญ่ลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์พูดใบหน้าเรียบเฉยว่า “แค่ที่ปรึกษาของรัฐบาลทหารชั้นสูงสามคนนั้นก็มากเกินพอแล้ว”