บทที่ 1342

ฮาร์วีย์มองไปที่อาจารย์สี่เยตส์ด้วยความสนใจอย่างมาก

“นายท่านลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์ ครั้งหนึ่งคุณเคยเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกราชาแห่งอาวุธในหน่วยคอบร้า คุณยังเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สังหารผู้คนนับพันในสนามรบ และเป็นนายพลใหญ่ของจีนเพียงคนเดียวในกองทัพอเมริกันอีกต่างหาก”

“แต่นี่คุณยังกลัวตายอยู่อีกเหรอ?”

ปัง ปัง ปัง!

นายท่านลำดับที่สี่ตระกูลเยตส์คร่ำครวญและขอร้อง “หัวหน้าผู้ฝึกสอน ผมจะเป็นขี้ข้าของคุณ เป็นลูกสมุนที่ซื่อสัตย์ที่สุดของคุณด้วย! ถ้าคุณฆ่าผม มือของคุณสกปรกเปล่า ๆ!”

“ตราบใดที่คุณปล่อยให้ผมมีชีวิตอยู่ ผมจะยอมเป็นทาสของคุณ!”

ฮาร์วีย์ยิ้ม สายตาของเขาจับจ้องไปที่นาธานที่ปวกเปียก “ผู้อาวุโสของคุณคุกเข่าร้องขอความเมตตาจากผมแล้ว”

“และคุณ อ้อนักรบงูเห่าแห่งหน่วยคอบร้า คุณจะทำอะไรดี?”

“จะวอนขอความเมตตาเหมือนเขาไหม? หรือจะสู้กับผมให้ตายกันไปข้างหนึ่ง?”

หลังจากได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์ สีหน้าของนาธานเริ่มดูหวาดกลัว เหงื่อเย็นชุ่มโชกไปทั้งร่าง

เขาประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อยและได้รับการยกย่องให้เป็นนักรบงูเห่าแห่งหน่วยคอบร้า ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ เขาได้ก่ออาชญากรรมเลวร้ายอย่างลับ ๆ มากมายต่อมหาประเทศ H

เขามักโอ้อวดว่าตัวเองไม่หวั่นเกรงสิ่งใด แต่เมื่อเผชิญหน้ากับชายผู้นี้ เขาก็พูดอะไรไม่ออกสักคำ

เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของฮาร์วีย์ ดวงตาของนาธานก็พร่ามัว เท้าของเขาอ่อนแรง ความกลัวที่มองไม่เห็นปกคลุมเขาไปทั้งร่าง

“คุกเข่าลงสิ นักรบงูเห่า! ขอร้องท่านหัวหน้าผู้ฝึกสอนไม่ให้ฆ่าพวกเรา!”

“ใช่ คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่านหัวหน้าผู้ฝึกสอนหรอก!”

“ทำไมคุณถึงยังไม่คุกเข่า? คุณอยากให้เขาฆ่าพวกเราทุกคนหรือไง?!”

ทหารของหน่วยคอบร้ากระตุ้นนาธานเสียงดัง

พวกเขากลัวจริง ๆ

ชื่อเสียงของฮาร์วีย์นั้นเป็นที่รู้จักกันดี

บันทึกของหัวหน้าผู้ฝึกสอนในสมรภูมิยูโร-อเมริกันสร้างความฮือฮาให้กับทั้งโลก ทหารเหล่านี้จะกล้าต่อกรกับคนเช่นนี้ได้อย่างไร?