บทที่ 137

“คุณแซคคารี่บอกฉันเกี่ยวกับสถานการณ์ของคุณแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ผมเพียงแค่โทรหาเขาแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น”

มันยากที่จะอ่านความคิดของ เจค เซอร์เรย์ เขาสำรวจแมนดี้ ซิมเมอร์ ตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วอุทานว่า “มิสซิมเมอร์ คุณช่างเป็นเป็นเทพธิดาแห่งนิอัมมี่จริง ๆ มีเพียงหนึ่งเดียวที่สวยงามเท่าคุณ ผมไม่เคยเชื่อข่าวลือเลย แต่ผมก็เข้าใจแล้วเมื่อได้พบกับคุณ โชคไม่ดีที่คุณแต่งงานแล้ว ไม่อย่างนั้นผมอยากจะจีบคุณเป็นอย่างมาก”

พฤติกรรมของเจคค่อนข้างเอาแต่ใจ เมื่อเขาพูดสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ร่างของแมนดี้ด้วยสายตาข่มเหงซึ่งทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ อย่างไรก็ตามเธอต้องการให้เขาแนะนำเธอกับผู้บริหารระดับสูงของ ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์ เธอจึงไม่สามารถพูดอะไรได้มาก

"มิสเตอร์เซอร์เรย์ คุณเข้าใจผิดแล้ว แมนดี้แต่งงานแล้วและนั่นคือความจริง อย่างไรก็ตามการแต่งงานนั้นก็เพียงแค่กระดาษหนึ่งแผ่นเท่านั้น ความเป็นจริงค่อนข้างตรงกันข้าม สามีของเธอไม่เคยจับมือกับเธอเลยในช่วงสามปีที่ผ่านมา ป้าลิเลียนต้องการไล่เขาออกไป” เซซิเลียหัวเราะคิกคัก ความตั้งใจของเธอในคืนนี้คือจับคู่เจคและแมนดี้ “ถ้ามีแฟนที่ดี ฉันแน่ใจว่าทั้งป้าลิเลียนและตระกูลซิมเมอร์จะต้อนรับเขาด้วยความเต็มใจ”

“เซซิเลีย อย่าพูดเรื่องไร้สาระ ฉันยังไม่พร้อมที่จะหย่ากับฮาร์วีย์” แมนดี้ตอบเสียงต่ำ ความรู้สึกผิดที่อธิบายไม่ได้พุ่งเข้าใส่เธอ ฮาร์วีย์ยังคงไม่กลับบ้านนับตั้งแต่ที่เธอไล่เขาออกไปเมื่อสองสามวันก่อน เธอไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหน

เจคยิ้ม แต่ไม่พูดอะไร เขาเหลือบมองไปที่เซซิเลีย

เซซิเลียรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในใจของแมนดี้ เธอจับเอวที่เรียวเล็กของแมนดี้แล้วพูดว่า “แมนดี้ เธอคิดอะไรอยู่? ไอ้ขยะนั้นมีประโยชน์อะไร เขาเป็นลูกเขยที่ไร้ค่ามาอาศัยอยู่ในบ้านของเธอและกินอาหารของเธอ ทำไมเขาต้องกลัวที่จะกลับบ้านเพียงเพราะเธอดุเขานิดหน่อยงั้นเหรอ?”

“ฉันกำลังบอกเธอไอ้สวะนั่น ก็เป็นผู้ชายที่เอาแต่ใจเหมือนกัน ไม่กี่วันที่ผ่านมตอนที่ไปถนนคนเดินฉันเห็นเขานั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารด้านหน้าของรถของผู้หญิงคนหนึ่งที่รวย!”

แมนดี้ค่อนข้างตกใจ “ผู้หญิงรวยเหรอ?”

“แน่นอนว่าเป็นผู้หญิงที่ร่ำรวย! รถคันนั้นคือเฟอร์รารี 488 คนทั่วไปจะสามารถซื้อของแบบนั้นได้เหรอ ฉันคิดว่าการเป็นลูกเขยที่ไร้ประโยชน์ก็เป็นเรื่องดีหากยังคงซื่อสัตย์ แต่ไม่ใช่แค่เขาที่ไม่ซื่อสัตย์เท่านั้น เขายังเป็นขยะไร้ค่าอีกด้วย! การรักษาคนอย่างเขาไว้ได้ประโยชน์อะไร” เซซิเลียประชดประชัน “แม้แต่สุนัขก็ยังรู้ที่จะเชื่อฟังถ้าเธอดูแลมันมานานพอ อะไรคือสิ่งสำคัญในการสนับสนุนเขา ตอนนี้เธอประสบปัญหาธุรกิจแล้วเขาจะมาแก้ให้เธอได้ไหม? เขามีอะไรดีอีกบ้างนอกเหนือจากการทำให้เธอเสียใจ?”

แมนดี้ยังคงไม่เชื่อ ฮาร์วีย์ไม่ใช่คนแบบนั้น “เธอกำลังพูดความจริงหรือ?”

“จะไม่เชื่อฉันได้อย่างไร? ผู้หญิงคนนั้นค่อนข้างมีฝีมือแม้แต่ลูอิสก็ไม่กล้ารังแก ฉันคิดว่าว่าเธอน่าจะมาจากเมืองหลวง ฮาร์วีย์โชคดีที่ได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จเช่นเดียวกับเธอ ดูสิฉันถ่ายรูปไว้ด้วย”