บทที่ 1368

มาร์คัสเดินไปรอบ ๆ ทางเข้าห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าเป็นกังวล

ทันทีที่เขาเห็นฮาร์วีย์ ก็รีบกระซิบว่า “เรื่องใหญ่แล้วพี่ยอร์ก!”

"เกิดอะไรขึ้น?"

ฮาร์วีย์ขมวดคิ้ว

“ผมเข้ารับการตรวจที่นี่และจ่ายค่ารักษาตามที่พยาบาลขอ แต่ไม่มีหมอคอยช่วยเหลือ และจะไม่มาที่นี่ไม่ว่าจะถามกี่ครั้งก็ตาม!”

“ผมขอโทษ พี่ยอร์ก ผมทำอะไรไม่ได้เลย”

มาร์คัสรู้สึกผิด ฮาร์วีย์วางใจให้เขาจัดการสถานการณ์ โดยปล่อยให้ตำรวจอยู่กับเขา แต่สุดท้ายเขาก็ยังต้องขอความช่วยเหลือจากฮาร์วีย์อยู่ดี

ฮาร์วีย์ตบไหล่มาร์คัส เพราะมาร์คัสไม่ได้ทำอะไรผิด อันที่จริงฮาร์วีย์เป็นคนประมาทอยู่เล็กน้อย

การโทรหากรมตำรวจบัควู้ดมักจะแก้ไขสถานการณ์ได้อย่างง่ายดาย

แต่หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นที่โกลเด้น พอนด์ เมาส์เทน วิลล่า มาร์คัสก็กลายเป็นคนหวาดกลัว ไม่กล้าโทรหาตำรวจอีก

“ฉันจะจัดการเอง”

ฮาร์วีย์เดินไปที่โต๊ะพนักงานต้อนรับทันทีและกดปุ่มช่วยเหลือฉุกเฉิน

แม้จะผ่านไปแล้วสามนาที แต่ก็ยังไม่มีใครปรากฏตัว มาร์คัสและฮาร์วีย์ไม่เพียงแค่ยืนเฉย ๆ และพยายามกดปุ่มต่อไป

ในที่สุดพยาบาลสองสามคนก็เข้ามาหา

พยาบาลหญิงคนหนึ่งมีสีหน้าไม่พอใจ และป้ายชื่อบนหน้าอกของเธอเขียนว่า “ฮอลลี่”

“ใครเป็นคนกดปุ่มช่วยเหลือฉุกเฉินคะ? ไม่รู้เหรอว่าต้องกดเพียงครั้งเดียว? รีบอะไรขนาดนั้น? คุณไม่เห็นหรือว่านี่คือเวลาพักของเรา” ฮอลลี่เอ่ยอย่างหมดความอดทนและอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก

พยาบาลคนอื่น ๆ มองไปที่มาร์คัส ซึ่งยืนอยู่ข้างโต๊ะพนักงานต้อนรับ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

“คุณเป็นคนที่กดปุ่มค้างไว้หรือเปล่า? ไม่เข้าใจเหรอว่าหมอก็ต้องการการพักผ่อนเหมือนกัน ไม่ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม!”

“ทำไมคุณถึงมาที่โรงพยาบาลเอ็ดเวิร์ดคะ ถ้าไม่รู้กฎของที่นี่ด้วยซ้ำ?”

ใบหน้าของมาร์คัสขรึมลงเล็กน้อย