บทที่ 1400

แค่ชื่อของอาเวล ไนส์เวลล์ก็ทำให้คนหวั่นกลัวได้แล้ว

ขนาดบร็อก พาร์คที่โอ้อวดยังหงอกลายเป็นไอ้ขี้ขลาด เขาไม่คิดเลยว่าคนอย่างฮาร์วีย์จะกล้าทำร้ายอาเวล

นี่ไม่เกี่ยวกับความหุนหันพลันแล่นเลย

ผู้ชายที่ไม่กล้าพอแม้แต่จะปกป้องผู้หญิงของตัวเองนั้นคือคนที่ไร้ค่า ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ตาม

“นายตบฉันเหรอ?”

อาเวลเว้นจังหวะ เขาเอื้อมมือไปแตะใบหน้าของตัวเอง ตกใจจนไม่อยากจะเชื่อ

บร็อกกับคนอื่น ๆ คิดว่าพวกเขาเห็นภาพหลอน

สเตซี่ เรย์ และกลุ่มสาว ๆ ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตาตัวเองเก็น

พวกเขามองดี ๆ อีกรอบ ก็ปรากฏว่าฮาร์วีย์ยังเป็นชายคนเดิม!

แต่เขยแต่งเข้าบ้านคนนี้ตอนนี้กำลังแบกภาพลักษณ์คนแข็งแกร่งและเคร่งขรึม แตกต่างจากคนก่อนหน้ามาก

เจ้าเขยแต่งเข้าบ้านคนนี้มันดูมีพลังมากอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

“นายเป็นใคร?!”

อาเวลพ่นเลือดออกมาจากปาก เขาโบกมือเพื่อสั่งหยุดกลุ่มนักเลงที่จ้องฮาร์วีย์เขม็ง พร้อมจะกระทืบเขาให้เลือดตกยางออก

“นายเป็นคนแรกเลยนะที่กล้าตบฉันในที่ของฉัน บอกมานะว่านายเป็นใคร ฉันจะได้เอาไปจารึกป้ายหลุมศพเป็นที่ระลึก!”

อาเวลช่างหยิ่งยโสและน่าเกรงขาม แต่ก็เป็นบุคลิกตามคาดจากคนที่ได้รับพลังจากตระกูลไนส์เวลล์อันทรงพลัง

เขาเข้าใจดีว่าคนที่กล้าตบเขาในสถานการณ์นี้ ถ้าไม่บ้า ก็ต้องมาจากฝ่ายที่มีพลังอำนาจมากพอกันกับเขา

ฮาร์วีย์ดูไม่เหมือนคนโง่ เขาเลยถามคำถามเพิ่มไปอีกข้อ

“นายน้อยไนส์เวลล์ครับ เจ้านั่นคือฮาร์วีย์ ยอร์ก ลูกเขยแต่งเข้าบ้านครับ!”

“คนนั้นภรรยาเจ้านั่น หมอนี่เป็นแมงดาที่เกาะภรรยากินครับ!”

บร็อกใช้เวลานี้ก้าวออกมาข้างหน้าเพื่อเปิดโปงพื้นเพของฮาร์วีย์

วันนี้ขาทำให้ตัวเองอับอายไปแล้ว เขาจึงหวังว่าฮาร์วีย์ก็จะโชคร้ายไม่ต่างจากเขา เขาทนไม่ไหวที่ต้องเห็นไอ้เจ้าเขยแต่งเข้าบ้านนั่นยืนหยัดปกป้องคนอื่น

“นี่ยอร์ก รู้ไหมว่านายน้อยไนส์เวลล์เป็นใคร?”