บทที่ 1407

แมนดี้ดูลังเล “ซีอีโอพาร์ค ฉันเกรงว่า…”

บร็อกแสยะยิ้ม “คุณบอกว่าคุณเป็นหนี้บุญคุณผมไม่ใช่หรือ แต่จะไม่มาก็ได้ แล้วต่อจากนี้ไป ความร่วมมือระหว่างคุณกับสตาร์ แชโบลจะต้องยุติลงไปโดยปริยาย!”

แมนดี้ไม่สบายใจ เธอรู้ว่าบร็อกมีเจตนาไม่ดี แต่เธอก็ยังพูดไปว่าว่าเธอเป็นหนี้บุญคุณเขา

ฮาร์วีย์พูดอย่างเย็นชา “บร็อก คืนนี้คุณช่วยพวกเราไว้จริงหรือ? คุณรู้ได้อย่างไร?"

“ด้วยความสามารถของสตีฟ ลี เขาจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร?”

หัวใจของบร็อกสั่นไหวราวกับมีใครบางคนล่วงรู้ความลับ เขากระโดดขึ้นทันทีและตะโกนออกมาด้วยความโกรธ “ส*รเลว นายหมายความว่าอย่างไร?”

“นายไม่ใช่แค่ดูถูกฉัน แต่ยังดูถูกนายท่านลีด้วย!”

“ให้ตายเถอะ! ถ้าฉันรู้ฉันคงไม่หาคนช่วยนายหรอก ฉันควรจะปล่อยให้นายน้อยไนส์เวลล์กระทืบนายจนตาย!”

“ฉันใช้เส้นสายของฉันเพื่อช่วยนาย แต่นายยังเนรคุณแล้วยังกล้ามาถามฉันอีกเหรอ?”

"ฉันจะบอกนายให้ ถ้าไม่ใช่เพราะซีอีโอพาร์ค ฉันจะฆ่ายาบเสียเดี๋ยวนี้!”

ขณะที่ฮาร์วีย์กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แมนดี้ก็คว้าตัวเขาไว้ “ฮาร์วีย์ ซีอีโอพาร์คโทรหานายท่านลี”

“เราควรตอบแทนบุญคุณเขา!”

ความปลอดภัยของฮาร์วีย์เป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับแมนดี้ นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีสิ่งใดสำคัญ

“ซีอีโอพาร์ค คุณอย่าโกรธเจ้าเด็กสารเลวนี่เลย ไม่มีประโยชน์หรอก!”

“เขารู้แค่วิธีเกาะผู้หญิงกินก็แค่นั้น เขาทำอะไรไม่ได้หรอก”

“อย่าเอาพิมพ์เสนไปแลกกับเกลือเลย เสียชื่อเสียงเปล่า ๆ!”

สเตซี่และคนอื่น ๆ ยืนขึ้นพูด

“ไปกันเถอะ ไม่จำเป็นต้องให้ค่าคนขยะ ๆ แบบนี้หรอก ดั่งสุภาษิตที่ว่า กบในกระลาครอบ คุณจะพูดเรื่องแบบนี้กับคนที่มีโลกทัศน์แคบได้อย่างไร เขาคงไม่เข้าใจเราหรอก!”