บทที่ 1453

หลังจากได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์ ยอร์ก อีวอนน์ ซาเวียร์ตัวแข็งอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นเธอก็ยิ้มออก

“ซีอีโอยอร์ก คุณต้องไม่ให้ภรรยาของคุณได้ยินเรื่องนี้นะคะ ไม่อย่างนั้นเธออาจจะมาหาเรื่องฉันเอาได้”

ฮาร์วีย์ถอนหายใจ

“เธอไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น”

"ใครจะรู้?" อีวอนน์กระซิบ

“ผู้หญิงด้วยกันย่อมรู้ดีที่สุด มีเส้นกั้นบางอย่างที่เรารู้กันว่าไม่ควรข้ามไป”

ฮาร์วีย์สำลักทันทีหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น และเริ่มทำจมูกฟุดฟิด สิ่งต่าง ๆ อาจบานปลายราวกับว่าฮาร์วีย์และอีวอนน์มีนอกมีในด้วยกันจริง ๆ

ทั้งสองเงียบไปครู่หนึ่ง อารมณ์แปรปรวนอย่างมาก

หลังจากนั้นไม่นาน อีวอนน์ก็รู้สึกราวกับว่าเธอจำอะไรบางอย่างได้ และก็โล่งขึ้นทันทีว่า “ซีอีโอยอร์ก ฉันอาจจะต้องเดินทางไกล และครั้งนี้ ฉันอาจจะต้องจากไปราวสามถึงห้าเดือนด้วยซ้ำ…”

“แต่วางใจได้ ฉันจะให้คุณเรย์ ฮาร์ทจัดการงานของฉันก่อนฉันจะไป การดำเนินงานของบริษัทจะไม่ได้รับผลกระทบแน่นอนค่ะ”

ฮาร์วีย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ไปไกล? ไปไหนงั้นเหรอ?"

อีวอนน์ยิ้ม

“ก็แค่ธุระส่วนตัวน่ะค่ะ ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด! ฉันกลัวคุณจะคิดถึงฉัน ฉันถึงได้โทรบอกคุณอยู่นี่ไง!”

หลังจากพูดจบอีวอนน์หัวเราะเบา ๆ และวางสายอย่างรวดเร็ว

อีกด้านของโทรศัพท์ อีวอนน์กำลังถือจดหมายเชิญฉบับสีแดง ใบหน้าที่สวยงามของเธอซีดลงเล็กน้อยในขณะที่แสดงออกด้วยความรังเกียจ

ฮาร์วีย์ยังคงถือโทรศัพท์ไว้ในขณะที่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับอีวอนน์ แต่เขาไม่สามารถบอกได้ว่าทำไม

ครืน!

สายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้าในคืนฤดูหนาวจนบัควู้ดสว่างวาบไปทั้งเมือง

ในวันต่อมา รูปแบบการทำงานของฮาร์วีย์ไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย เขายังคงรอให้แมนดี้ ซิมเมอร์ไปทำงานก่อนที่เขาจะออกไป

ในตอนเย็นฮาร์วีย์ก็ออกไปกับมาร์คัส ผู้จัดการคนใหม่ของฝ่ายรักษาความปลอดภัย