บทที่ 1483

ยิ่งฮาร์วีย์ดื่มมากเท่าไหร่ ใบหน้าของเขาก็ยิ่งแดงมากขึ้นเท่านั้น

ฮิวจ์มองดูภาพนี้พร้อมกับหัวเราะเบา ๆ

‘โง่เง่าอะไรอย่างนี้! เขายังมีหน้ามาเพลิดเพลินเช่นนี้ได้ แม้จะถูกบังคับให้กระดกไวน์จำนวนมากอย่างนี้ลงคอ'

จากประสบการณ์ในการดื่มของฮิวจ์ ฮาร์วีย์คงจะล้มพับไปหลังจากดื่มอีกไม่กี่แก้ว

ถ้าฮาร์วีย์ไม่อายุสั้นลงครึ่งหนึ่งเพราะดื่มมากเกินไป อย่างน้อยที่สุดเขาก็ต้องไปล้างท้องที่โรงพยาบาล

ในขณะเดียวกันทริสตันก็จ้องมองที่ฮิวจ์ด้วยความชื่นชม

หากเป็นไปตามที่นายน้อยเบเกอร์คาดไว้ เขาก็จะได้รับชัยชนะอย่างง่ายดาย!

เขาคิดถูกแล้วที่หลอกคนงี่เง่าอย่างฮาร์วีย์

ทริสตันคว้าไวน์อีกแก้วและเดินไปข้างหน้าทันที

หลังจากนั้นไม่นานขวดไวน์ก็หมดลงอย่างรวดเร็ว

ซีนเธียร์ลากฮาร์วีย์และร้องออกมาว่า “พี่เขย เลิกดื่มได้แล้ว! กลับบ้านกันเถอะ ตกลงไหม?”

“ผู้หญิงอย่างเธอนี่ไม่เข้าใจอะไรเลย! ผู้ชายอย่างเราจะดื่มเหล้ากัน มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเธอ!”

ร่างกายของฮาร์วีย์เซไปมา ดวงตาของเขาพร่ามัว ดูราวกับกำลังจะล้มลงทุกนาที

"ใช่ ใช่ ใช่ นายท่านยอร์กพูดถูก ถ้าเมาเราก็จะกลับบ้านกันเอง!”

“มา เอาไวน์มาเพิ่มอีก!”

ไวน์อีกกล่องถูกยกมา

ตามแผนของฮิวจ์ การผสมไวน์แดงกับไวน์ขาวเข้าด้วยกันจะทำให้ฮาร์วีย์หมดฤทธิ์เร็วขึ้น

น่าแปลกที่ฮาร์วีย์ยังทำไวน์อีกแกลลอนเหือดแห้งไปหมด แม้ว่าดูเหมือนว่าเขาจะล้มลงในไม่ช้า แต่เขาก็ยังยืนตัวตรง แล้วดื่มกับฮิวจ์และคนอื่น ๆ

ซีนเธียร์กังวลมากจนน้ำตาแทบไหล เธอพยายามพูดให้ฮาร์วีย์พาตัวเองออกจากสถานการณ์นี้ แต่เขาไม่สนใจเธอและเอาแต่ดื่มทั้งที่เมามาย

ในไม่ช้ากล่องไวน์นั้นก็ว่างเปล่า ฝูงชนตกอยู่ในความเงียบ

ฮิวจ์และคนอื่น ๆ มีสีหน้าสยดสยอง พวกเขานั่งอยู่เก้าอี้ และแต่ละคนรู้สึกว่าหัวของพวกเขาหมุนไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

สติของพวกเขาเริ่มพร่ามัว และมองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยสายตางุนงง