บทที่ 1494

ทริสตัน ควินแลนดูเสียใจ

แต่สีหน้าของคาร์ล ควินแลนนั้นดูไม่ได้เอาเสียเลย และอาจถึงขั้นดูตื่นตระหนกด้วยซ้ำ

ในตอนนี้เขารอแทบที่จะบีบคอทริสตันจนตายไม่ไหวแล้ว

ในโลกนี้มีคนตั้งมายมาย ทำไมเขาถึงต้องไปมีเรื่องกับฮาร์วีย์ ยอร์กด้วย?!

ยิ่งกว่านั้น การทำให้เขามีส่วนร่วมโดยขอให้เขามาที่นี่ ก็เท่ากับกำลังส่งเขาไปสู่ความตายไม่มีผิด!

สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าคาร์ลเพิ่งจะเอาชีวิตรอดมาได้ และถูกหักมือและเท้าอย่างละข้างอีกต่างหาก

เขาไม่เคยคิดว่าเขาจะได้พบกับฮาร์วีย์อีก อาการบาดเจ็บของเขาก็ยังไม่หายเป็นปกติ สิ่งนี้ทำให้เขาไม่อาจแม้แต่จะบีบน้ำตาได้

ภายใต้การจ้องมองของกลุ่มคน ฮาร์วีย์เดินไปที่ขอบถังขยะและโยนทิชชู่ทิ้งไป จากนั้นเขาก็เดินกลับไปหาคาร์ลอย่างใจเย็นและพูดอย่างเฉยเมยว่า “นายน้อยควินแลน เรามาต่อกันเถอะ”

“ฉันกำลังถามคำถามนายว่านายมีปัญหากับฉันหรือเปล่า?”

คาร์ลตัวสั่นไปทั้งตัวและพูดว่า “ไม่ ผมไม่กล้า!”

เขาจะกล้ามีปัญหาได้อย่างไร?!

เขามีอิทธิพลมาก เขามาจากตระกูลควินแลนแห่งจอร์เจีย แต่ปัญหาคือคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา!

แม้ว่าเขาจะไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับตัวตนของฮาร์วีย์ แต่แม้แต่ไคล์ ควินแลนก็ยังปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพ เขาจะหาเรื่องฮาร์วีย์ก็ต่อเมื่อเขาเสียสติไปแล้วเท่านั้น!

เขาไม่รู้ว่าตัวเองมาที่นี่เพื่อมาบดขยี้ฮาร์วีย์

ถ้าเขารู้ ต่อให้มีเกี้ยวแปดคนหามมารับ เขาก็ไม่มา

จะให้เขามีปัญหากับฮาร์วีย์หรือ?

ต่อให้บ้าบิ่นขนาดไหน เขาก็ไม่กล้า!

ไม่กล้า?!

ใครจะกล้า?!

มันเป็นเพียงคำง่าย ๆ สองคำ แต่กลับทำให้ทุกคนในฝูงชนตกตะลึง

นี่คือสมาชิกของตระกูลควินแลนแห่งจอร์เจีย หลานชายของผู้บัญชาการลำดับที่สองของเซาท์ไลท์ เขาดูสง่าผ่าเผยมากตอนปรากฏตัว แต่ตอนนี้กลับทำตัวเหมือนคนขี้ขลาด นี่มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

สาว ๆ นักขุดทองพากันตกตะลึง บางคนถึงกับตบหน้าตัวเองเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้ฝันไป

แต่วินาทีต่อมาทุกคนก็ยิ่งอึ้งมากขึ้น

"คุกเข่าลง"

ฮาร์วีย์กล่าวอย่างเฉยเมย เขายังคงดูสงบมาก

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ตั้งใจปล่อยให้คาร์ลถอยไปง่าย ๆ

ตระกูลควินแลนแห่งจอร์เจียแล้วไงล่ะ?

ถ้าไม่ใช่เขาแต่เป็นชายผู้บริสุทธิ์คนอื่น ชายคนนั้นอาจถูกคาร์ลกระทืบตาย

ทุกคนตกใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้

แม้ว่าตัวตนและภูมิหลังที่แท้จริงของฮาร์วีย์จะน่ากลัวจริง ๆ แต่การทำให้คาร์ลยอมคุกเข่าได้? เป็นไปได้อย่างไร?