บทที่ 1507

ราเชล ฮาร์ดีจ้องมองโยเอล เกรฮัม และปล่อยเสียงหัวเราะออกมา

“นายต้องเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดของรัฐบาลบัควู้ด โยเอล เกรแฮมแน่”

“นายมันไร้ค่าสำหรับฉัน!”

“หากผู้บังคับบัญชาลำดับต้น ๆ ของรัฐบาลเซาท์ไลท์อยู่ที่นี่น่าจะเหมาะสมกว่า!”

“ฉันจะบอกนายให้ว่าวันนี้ไม่ว่าใครก็ปกป้องฮาร์วีย์ไม่ได้! ฮาร์วีย์ ยอร์กสมควรตายแล้ว!”

ระหว่างที่ราเชลกำลังพูด เธอหยิบใบอนุญาตสีแดงออกมาแล้วขว้างใส่หน้าโยเอล

โยเอลคว้าใบอนุญาตและมองดูอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างฉับพลันหลังจากที่เขาเห็นมัน

“ใบอนุญาตฆ่างั้นเหรอ?!”

“รู้เอาไว้ก็ดี ถึงฉันจะออกจากหลงเหมินแล้ว แต่ใบอนุญาตของฉันก็ยังอยู่ แม้แต่จักรพรรดิก็ยังอนุญาตให้ฆ่าคนได้ก่อนรายงาน!”

“ต่อให้นายมาขวางทางฉัน โยเอล เกรแฮม ฉันก็จะฆ่านายเหมือนกัน! ใครจะกล้าช่วยนายล่ะ?!”

ราเชลไม่ได้แสดงความเคารพต่อโยเอลแม้แต่น้อย ใบอนุญาตในการฆ่าคือไพ่ตายของเธอ

อีกอย่างเธอให้โอกาสฮาร์วีย์หักแขนของเขาเอง แต่เขาไม่ฟัง

เพราะอย่างนั้นเธอจะทำให้ฮาร์วีย์พิการด้วยตัวเอง

“ราเชล ฮาร์ดี เธอมันไร้ยางอาย!”

“ที่นี่บัควู้ด ไม่ใช่มอร์ดู! ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอจะทำตัวบ้า ๆ บอ ๆ ได้!” โยเอลเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา

“เชลดอน ซาเวียร์ กับเบลลามี่ เบลคอาจมีสิทธิ์พูดแบบนั้น แต่ไม่ใช่กับนาย!”

เพี๊ยะ!

ราเชลเหวี่ยงหลังมือเข้าที่ใบหน้าของโยเอล

“ออกไปให้พ้นสายตาฉันเดี๋ยวนี้! ถ้านายขวางทางฉัน ฉันจะฆ่านายโดยไม่ลังเลเลย!”

โยเอลเดือดดาลด้วยความโกรธ ฮาร์วีย์โบกมือขึ้นและพูดว่า “คุณเกรแฮม พวกเขามาที่นี่เพราะผม ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง”

ฮาร์วีย์ก้าวไปข้างหน้าหลังจากพูดจบ

ราเชลจ้องฮาร์วีย์อย่างเย้ยหยันแล้วพูดว่า “อะไรกัน? แกจะร้องขอความเมตตาเพราะรู้ว่าโยเอลปกป้องแกไม่ได้ใช่ไหม?”

“บอกเลยว่าสายไปแล้ว!”

“สิ่งที่คุณมีมันยอดเยี่ยมขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ?”