บทที่ 1521

ในลานบ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งสตาร์แชโบลใช้เป็นฐานที่มั่นชั่วคราว...

วอลเลซ พาร์ค นักเทควันโดอันดับหนึ่ง นั่งหลับตาอยู่บนเบาะรองขณะที่ตั้งใจฟังคำพูดของปีเตอร์

แม้ว่าสีของปีเตอร์จะดูไม่ดี แต่เขาก็ยังพยายามอย่างเต็มที่ในการนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ทักเกิดขึ้นในตอนที่เขาเล่าเรื่องราวให้วอลเลซฟัง

ปีเตอร์ไม่กล้าเอ่ยถึงเรื่องที่ตัวเองไม่แน่ใจต่อหน้าวอลเลซ เขาไม่ใช้อารมณ์และพูดไปตามข้อเท็จจริงที่มีอยู่เท่านั้น

วอลเลซซึ่งนั่งไขว่ห้างนิ่งราวกับรูปสลัก เขาเงียบเชียบ ไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

ขณะที่ความอดทนของปีเตอร์กำลังจะหมดลง ในที่สุดวอลเลซก็ลืมตาขึ้น เขาหรี่ตาลงขณะเอ่ยถาม “คุณกำลังจะหมายความว่าฮาร์วีย์ ยอร์กหรือเจ้าชายยอร์กไม่มีคนหนุนหลังงั้นรึ?”

"ใช่ครับ และผมก็คิดว่าสามเซียนแห่งเทควันโดที่รอย การ์ฟิลด์พามานั้นก็พ่ายแพ้ให้กับเขา”

ปีเตอร์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็พูดต่อไป

“มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเช่นนั้น น่าเสียดายที่ศพถูกทำลายไปหมดแล้ว ไม่อย่างนั้นผมอาจตรวจพบอะไรบางอย่าง…”

“เขาเป็นแค่เด็กเหลือขอที่เพิ่งจะได้ลืมตาดูโลก ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็ไม่น่าเกรงขามขนาดนั้นหรอก”

“ถ้าเขาแข็งแกร่งขนาดนั้น ชื่อของเขาคงกระฉ่อนไปทั่วโลกนานแล้ว เขาจะไร้ชื่อเสียงเช่นนี้ได้อย่างไร…”

วอลเลซพูดอย่างเฉยเมย คล้ายกับอาจารย์กำลังประเมินลูกศิษย์ของตัวเอง

ความสงบของเขาทำให้ปีเตอร์รู้สึกพอใจ “หากเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่คู่ควรกับคุณใช่ไหม?”

ใบหน้าของวอลเลซเคร่งขรึม แต่คำพูดของเขากลับราบเรียบ “เขาไม่มีทางสู้กับผมได้ถึงสามกระบวนท่าด้วยซ้ำ!”

ปีเตอร์มีความสุขมากกับสิ่งที่ได้ยิน

“ถ้าอย่างนั้น โปรดบอกผมทีว่าคุณจะทำยังไงต่อไป?!”

วอลเลซกล่าวว่า “คุณบอกว่าสกาย คอร์ปอเรชั่นกำลังจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ไม่ใช่หรือ?”

"ใช่!"

ปีเตอร์อึ้งไปครู่หนึ่ง มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้…?

ใบหน้าของวอลเลซดูมาดร้าย “บริษัทที่กำลังจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ย่อมไม่ธรรมดา”