บทที่ 1545

แมทธิวและควินตันแลกเปลี่ยนสายตากัน พวกเขาจะต่อต้านคนอย่างซามูเอลได้อย่างไร?

“นายจะไม่ขอโทษแล้วเรียกกำลังเสริมมาก็ได้”

ซามูเอลพูดอย่างใจเย็นในขณะที่เขาเช็ดนิ้วด้วยผ้าเช็ดหน้าผืนงาม

“มาดูกันว่าตระกูลฟลินน์กับตระกูลลีโอจะมาช่วยพวกนายหรือเปล่า?”

ใบหน้าของแมทธิวและควินตันเปลี่ยนเป็นเศร้าสร้อย

ไร้สาระ!

พวกเขาวางแผนที่จะเหยียบย่ำฮาร์วีย์มานานแล้ว แต่ตอนนี้พวกเขากลับยังต้องการความช่วยเหลือจากตระกูลอีก

ถ้าเรื่องนี้แพร่สะพัดไปถึงตระกูลของพวกเขา พวกเขาคงอกแตกตาย

ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ไม่เต็มใจ!

พวกเขาเตรียมการมากมาย มีคนสนับสนุนล้นหลาม...แต่ทุกอย่างก็จบลงง่าย ๆ แบบนี้

พวกเขาไม่เพียงแต่ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ไม่สำเร็จ พวกเขายังต้องขอโทษฮาร์วีย์อีกด้วย! แล้วต่อไปพวกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?!

“จะคุกเข่าขอโทษหรือจะอะไรก็ว่ามา!”

สีหน้าของซามูเอลเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

“นายอยากจะตายอยู่ที่นี่ หรืออยากให้ฉันบินไปฮ่องกง?”

เมื่อการแข็งขืนกับซามูเอลนั้นไม่ได้ผล สีหน้าของแมทธิวแย่ลง เขาทำได้เพียงเข้าไปใกล้ฮาร์วีย์และก้มหัวลงต่ำ

“ฮาร์วีย์…ฉันขอโทษ”

ดวงตาของควินตันกระตุก แต่เขาก็ทำตาม

“เจ้าชาย ยกโทษให้ผมด้วย”

“ยกโทษให้นายเหรอ?”

ฮาร์วีย์หัวเราะอย่างเย็นชา

“ทำไมฉันต้องยอมรับคำขอโทษของนาย?”

“นายรู้จักฉันนี่ ควินตัน นายรู้ว่านายต้องทำอะไร”

สีหน้าของควินตันเปลี่ยนไป เขากระแทกเข่าลงกับพื้นและพูดอย่างแผ่วเบาว่า “พี่ชาย ผมขอโทษจริง ๆ”