ตอนที่ 1551
บทที่ 1552
September 18, 2026
ซามูเอล บาวเออร์พูดต่อ “ประการที่สอง ผมอยากมาเห็นว่าหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่เกษียณไปแล้วฝีมือยังดีเหมือนที่ตำนานว่าไว้รึเปล่า?”
“ประการที่สาม ผมต้องการมาทางหาความยุติธรรมให้กับโอลิเวอร์ บาวเออร์ ยังไงเสียเขาก็เป็นลูกน้องผม”
ฮาร์วีย์ ยอร์กพูดอย่างไร้อารมณ์ว่า “ถ้าคุณอยากตาย ผมก็ฆ่าคุณได้ทุกเมื่อ”
ซามูเอลยิ้ม เขาผายมือขวาออก ก่อนแผ่นป้ายที่ดูคล้ายหยกจะหล่นมาตรงหน้าฮาร์วีย์ เขาพูดอย่างใจเย็นว่า “ประการที่สี่ ผมวางแผนเรื่องสาขาหลงเหมินมานานแล้ว”
“ไม่ว่าโอลิเวอร์จะถูกคุณฆ่าหรือไม่ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาตาย”
“ทันทีที่โอลิเวอร์ตาย ทุกอย่างในมอร์ดูก็ยุ่งเหยิงไปหมด ผมต้องการให้หัวหน้าผู้ฝึกสอนเข้าควบคุมสาขาของหลงเหมิน โดยใช้แผ่นป้ายนี้ควบคุมความวุ่นวายพวกนี้ให้ได้ภายในหนึ่งเดือน”
ฮาร์วีย์ยิ้ม “นายท่านบาวเออร์ คุณคงกำลังฝันอยู่รึไง?”
“เกวิน บาวเออร์ เชิญให้ผมเป็นไปหัวหน้าผู้ฝึกสอนของกองทัพชั้นนำทั้งเก้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ผมก็ยังปฏิเสธ”
“คุณคิดว่าคุณจะใช้ฐานะนายท่านแห่งหลงเหมินบังคับให้ผมเป็นหัวหน้าสาขาของสาขาหลงเหมินได้เหรอ?”
ซามูเอลยิ้ม “คุณคิดมากไปหัวหน้าผู้ฝึกสอน นี่ไม่ใช่คำสั่งหรือการบังคับ แต่ฉันคิดว่าอย่างไรเสียในท้ายที่สุดคุณก็จะยอมรับข้อเสนอนี้”
เขาไม่เปิดโอกาสให้ฮาร์วีย์ถามคำถามและพูดต่อ
“นับตั้งแต่ที่ประเทศ H ที่ยิ่งใหญ่ถูกกำเนิดขึ้นท่ามกลางประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ประเทศ H ก็เป็นศัตรูกับประเทศมหาอำนาจทั้งห้ามาโดยตลอด”
“ไม่กี่ปีก่อน คุณได้กวาดล้างกองกำลังพันธมิตรทรงแสนยานุภาพทั้งห้าในสมรภูมิยูโร-อเมริกาด้วยตัวคุณเอง!”
“ตั้งแต่นั้นมา แม้จะมีการปะทะตามแนวชายแดนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีสงครามอีกแล้ว”
“ทว่าชาติมหาอำนาจเหล่านั้นไม่เคยหยุดพยายามที่จะบดขยี้เรา”
“และมอร์ดูซึ่งเป็นสถานที่ที่มีทั้งคนดีและคนเลว ก็จัดเป็นฐานที่มั่นที่ทุกคนอยากจะช่วงชิงเสมอมา”
“ไม่นานมานี้ ผมได้ข่าวมาว่ามีคนจากสำนักนินจาแห่งประเทศหมู่เกาะซ่องสุมกันอยู่ในมอร์ดูจำนวนมาก เราไม่รู้แรงจูงใจของพวกเขาเลย”
“ผมสั่งให้โอลิเวอร์ บาวเออร์แห่งมอร์ดูสอบสวนเรื่องนี้”
“แต่ตอนนี้เขาตายแล้ว เพราะงั้นผมว่าคุณก็ควรรับผิดชอบเรื่องนี้ ใช่ไหมล่ะ?”