บทที่ 1559

"แก!"

มิเชลตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอไม่คาดคิดว่าฮาร์วีย์ ยอร์กจะกล้าดูถูกเธอเช่นนี้

เด็กส*รเลวคนนี้ปฏิบัติกับเธอเหมือนคนโง่งั้นรึ?

หมื่นล้าน?

ไอ้เ*ร!

“จัดการเขาซะ!”

ใบหน้าของมิเชลเย็นชา และเธอไม่ต้องการจะต่อความอีกต่อไป

“พ่อหนุ่ม คุณผู้หญิงพูดจากับนายดีมากแล้ว แต่นายไม่เห็นคุณค่าของมันเลย ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็อย่าโทษฉันเลย!”

ในตอนนี้เองชายชราในชุดสูทซึ่งยืนอยู่ข้างหลังมิเชลก้าวไปข้างหน้าและเสมองฮาร์วีย์

“ถ้าฉันฆ่านายทิ้ง เกิดชาติหน้าก็อย่าไปหาเรื่องใครเขาล่ะ!”

ชายชราผายมือไปทางฮาร์วีย์หลังจากที่เขาพูดจบ

ตู้ม!

ฝ่ามือของเขาส่งเสียงที่ทรงพลังราวกับพายุฝนฟ้าคะนอง

อีวอนน์ ซาเวียร์อุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว “ฮันเดล อย่า!”

มิเชลรวดเร็ว เธอคว้าลูกสาวและหวังจะดูฮาร์วีย์เสียชีวิตตรงหน้าอย่างเย็นชา

ตู้ม!

ฮาร์วีย์ดูเฉยเมย จากนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้าและตบออกไป

มันรวดเร็วและรุนแรง ฝ่ามือของเขาเอื้อมไปถึงก่อน แม้จะเริ่มลงมือทีหลังก็ตาม

เพี๊ยะ!

ฮันเดลซึ่งกำลังจะออกหมัด เบี่ยงใบหน้าเมื่อเห็นฝ่ามือของฮาร์วีย์พุ่งเข้ามา เขาไม่มีเวลาที่จะหลีกหนีการเคลื่อนไหวนั้น ฮาร์วีย์ก็ตบหน้าเขาในทันที

ปัง!

ด้วยเสียงอันดังนั้น ฮันเดลถูกส่งตัวให้ลอยออกไปกระแทกผนังทางเดิน ใยแมงมุมของผนังหลุดร่วงออกมาจนหมด

รอยฝ่ามือสีแดงประทับบนใบหน้าของชายชรา

เขากุมใบหน้าที่แดงและบวมด้วยมือขวา หัวใจของฮันเดลเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เป็นไปได้อย่างไร?

ถึงตอนนี้เขาจะใช้พละกำลังเพียงในการโจมตีเพียงครึ่ง…